III SA/Gl 1391/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 10 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r., którą określono I. M. zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od [...] do [...] r. W skardze z dnia [...] r. Strona skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji ze względu na naruszenie art. 121, art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2012 poz. 749, zwaną dalej O.p.) poprzez niepełne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz ustalenie stanu faktycznego sprawy w zakresie "odpowiedzialności" za dostawców swoich kontrahentów, od których następował zakup złomu i którzy wystawili zakwestionowane faktury. Wnosiła o wyjaśnienie kwestii dotyczących tych dostawców. Zauważyła również, że nie otrzymała kopii protokołu kontroli za lata [...] oraz [...] r. i nie zapoznała się z nim. Odpowiadając na skargę Organ odwoławczy wnioskował o umorzenie postępowania sądowego z tej przyczyny, że decyzją z dnia [...] r. uwzględnił w całości skargę uchylając zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r. wskazał, że należy wyjaśnić okoliczności faktyczne dotyczące podstaw odliczenia podatku naliczonego w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 2012 r., C-80/11 i C-142/11, wydanego w sprawie Mahagében Kft i Péter Dávid, gdzie zwrócono uwagę na konieczność wykazania, że nabywca wiedział lub powinien wiedzieć, że transakcje stanowiące podstawę do odliczenia wiążą się z przestępstwem popełnionym przez dostawcę lub inny podmiot. Nakazał też rozważyć kwestie przedawnienia zobowiązania podatkowego z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 r., P 30/11. Organ zauważył również, że brak szerszego zbadania przedmiotowej sprawy w kontekście uczestniczenia Strony w nadużyciach podatkowych związanych z wystawianiem faktury przez sprzedawców, narusza zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 O.p.) i że naruszenie tego przepisu zarzucała Strona w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis ten stanowi samodzielną podstawę postępowania prowadzonego w ramach autokontroli, gdzie kryteria tej oceny powinny odpowiadać kryteriom stosowanym przez sąd administracyjny. W związku z tym możliwe jest również uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi..., 2004, s. 106 oraz R. Miłosz, Skutki prawne uwzględnienia przez organ administracji publicznej skargi wniesionej do sądu administracyjnego, ZNSA 2007, nr 5-6, s. 7 i n.). Przy takim rozstrzygnięciu sprawy Strona nie zostanie pozbawiona swoich praw, ponieważ może wyrazić swoją ocenę w toku rozpatrywania przez sąd skargi na rozstrzygnięcie wydane w ramach autokontroli. W niniejszej sprawie Strona wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów procesowych i nie wyjaśnienie okoliczności związanych z brakiem świadomości po stronie Podatnika, co do nieprawidłowości występujących u kontrahenta, gdy dostawa towaru rzeczywiście miała miejsce. Po wydaniu wyroku przez [...] z dnia [...] r. kwestia ta nabrała szczególnego znaczenia. Okoliczność ta nie była brana pod uwagę przez Organy podatkowe. W związku z tym wystąpiły podstawy do uwzględnienia skargi w całości poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy z urzędu uwzględnił również wątpliwości związane z tym, czy nie nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego. W tej kwestii znaczenie miała wykładnia art. 70 § 6 pkt 1 O.p. dokonana przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku zapadłym również po wydaniu zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze to, że wystąpiły podstawy do wydania decyzji w ramach autokontroli i fakt, że po uchyleniu zaskarżona decyzja nie istnieje, brak jest przedmiotu orzekania w niniejszej sprawie, dlatego Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe.