III SA/Gl 1396/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2010 r. skarżący reprezentowany przez fachowego pełnomocnika adwokata P.R. domagał się zwolnienia od kosztów sądowych, tj. opłat sądowych i wydatków. W jego uzasadnieniu podał, iż nie posiada żadnego majątku, ani środków pieniężnych. Od dnia 27 kwietnia 2009 r. zarejestrowany jest jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku (vide: zaświadczenie PUP z dnia [...]r.). Wprawdzie zamieszkuje razem z rodzicami, którzy udostępniają mu jeden pokój, jednak ze względu na trudne relacje nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Jak ustalono z treści oświadczenia z dnia 12 lipca 2010 r. rodzice skarżącego utrzymują się wyłącznie z emerytur, a ich podeszły wiek (74 i 80 lat) dowodzi, iż borykają się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 cyt. ustawy zwolnienie strony skarżącej od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Skarżący jest bowiem osobą bezrobotną, która od ponad roku nie posiada żadnych źródeł utrzymania. Ponadto udzielana mu przez rodzinę pomoc, z której korzysta, ogranicza się jedynie do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jako że rodzice skarżącego z uwagi na wiek oraz stan zdrowia ponoszą znaczne wydatki na leczenie. W tej sytuacji przyjąć należało, iż M.M. wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że uiszczenie występujących w sprawie kosztów sądowych przekracza jego możliwości finansowe. W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3 oraz art. 245 § 1 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.