III SA/Gl 14/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2025 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 15 listopada 2024 r. nr SKO.VIII/422/366/2024 w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz braku podstaw do wznowienia postępowania oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja z 15.11.2024r. nr SKO.VIII/422/366/2024 Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej – dalej Kolegium, SKO – którą organ ten po rozpatrzeniu wniosku M. B. – dalej strona, skarżący o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 03.10.2024 znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy utrzymał w mocy sporną decyzję . Stan sprawy jest następujący; Decyzją z dnia 18.10.2023r. Prezydent Miasta B. działając na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 05.01.2011r. o kierujących pojazdami zatrzymał stronie prawo jazdy kategorii "B", "C" i "B-E" o numerze [...] i druku: [...] wydany w dniu 02.08.1999r. przez Starostę [...], w związku z nie przedstawieniem w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem - do czasu ustania przyczyny. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że decyzją z dnia 08.12.2022r. nr [...] Starosta [...] skierował stronę na badania lekarskie do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy w trybie art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 05.01.2011r. o kierujących pojazdami, w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, ponieważ na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych zaistniały uzasadnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia kierowcy. Starosta [...] otrzymał wniosek sygn. akt [...] Prokuratury Rejonowej B. w B. z dnia 05.09.2022r. o wszczęcie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji o skierowaniu strony na badanie lekarskie, w celu ustalenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Na dzień wydania decyzji skarżący nie przedłożył stosowanego orzeczenia lekarskiego potwierdzającego zdolność do kierowania pojazdem silnikowym. W wyniku złożonego odwołania, SKO w Bielsku-Białej decyzją z dnia 24.05.2024r., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 18.10.2023r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii "B", "C" i "B+E" o nr [...] i druku: [...] wydane w dniu 02.08.1999r. przez Starostę [...]. W dniu 01.07.2024r. do Kolegium wpłynął wniosek strony o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 24.05.2024r. We wniosku strona powołała się na zaistnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. gdyż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję oraz na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Na poparcie wniosku strona załączyła zaświadczenie lekarskie, jako nowy dowód i okoliczność, która istniała w chwili wydania decyzji, a nie była znana organowi co miało uzasadniać wznowienie postępowania w sprawie. Po rozpatrzeniu wniosku o wznowienie postępowania Kolegium decyzją z dnia 03.10.2024r. znak: [...] stwierdziło wydanie z naruszeniem prawa (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej znak: [...] z dnia 24.05.2024r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 18.10.2023r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii "B", "C" i "B+E" o nr [...] i druku: [...] wydane w dniu 02.08.1999r. przez Starostę [...] oraz wskazało na brak podstaw do uchylenia ww. decyzji tut. Kolegium, gdyż w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zgadzając się z decyzją wydaną w sprawie. Podniósł, iż "nowe okoliczności to informacja, iż w ww. sprawie zastosowana została zgodna z przepisami prawa prasowego prowokacja dziennikarska. Całe postępowanie prowadzone było za wiedzą odpowiednich instytucji, oraz szeroko konsultowana z przedstawicielem prawa. Po zabawnej, pełnej intrygi prowokacji z przykrością stwierdzam, że poziom działania i postępowania osób zamieszanych w tę sprawę, uwłacza instytucji państwa Polskiego. Zgodnie z art. 6 prawa prasowego proszę o odpowiedź na pismo "Ustosunkowanie się do dokumentacji zebranej w sprawie" kierowanego do Starosty [...] A. P., jak i na wszelkie pytania i moje wątpliwości składane pisemnie na całym etapie postępowania". Do wniosku strona dołączyła zaświadczenie lekarskie z dnia 01.08.2024r. Analizując wniosek i akta Kolegium nie uwzględniło zasadności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i decyzją z dnia 15.11.2024r. utrzymało w mocy sporne rozstrzygnięcie. Kolegium wskazało przy tym na brak podstaw do uchylenia ww. decyzji. Kolegium, gdyż w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Kolegium wskazało, że wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1 k.p.a., art. 145a § 1 k.p.a. lub art. 145b § 1 k.p.a. Stanowi odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 k.p.a. ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej. Przywołało treść art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zdaniem Kolegium przedłożony przez stronę dowód w postaci zaświadczenia lekarskiego z dnia 27.06.2024r., nie może wywołać oczekiwanego dla strony rezultatu w postaci uchylenia decyzji Kolegium z dnia 24.05.2024r., gdyż dowód ten nie istniał w dniu wydania decyzji. Ponadto zaświadczenia te nie są dowodem za pośrednictwem których można wykazać istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. Kolegium ponownie wskazało, że zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 05.01.2011r. o kierujących pojazdami (tj.: Dz.U. z 2024r. poz. 1210 - dalej: "u.k.p.") starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy m.in. wówczas, gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2 wskazanej ustawy. Orzeczenie lekarskie musi być wydane przez uprawnionego lekarza, po przeprowadzeniu badania lekarskiego (art. 79 u.k.p.). Badanie lekarskie przeprowadza się w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy (art. 75 ust. 5 u.k.p.), a najbliższy znajduje się w S. - Poradnia dla Kierowców. Analizując kolejna przesłankę wznowienia tj. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - tj. naruszenie art. 10 k.p.a. nakładającego na organy administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań Kolegium uznało naruszenie ww. przepisu. Kolegium w dniu 04.09.2024r., działając w oparciu o art. 10 k.p.a. przeprowadziło czynności procesowe z udziałem strony, podczas którego strona zapoznała się z dotychczasowym stanem sprawy, zebranym materiałem dowodowym oraz wypowiedziała się w temacie wydanej decyzji. Podczas czynnego udziału strona nie uzupełniła akt o dodatkowe dowody, które mogły mieć znaczenie przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Zatem w świetle powyższego zdaniem Kolegium powyższe uchybienie nie miało żadnego wpływu na treść zaskarżonej decyzji, a udział strony w postępowaniu nie spowodował zmiany treści rozstrzygnięcia. Kolegium podkreśliło przy tym, że nie każde naruszenie przepisów postępowania ma wpływ na zmianę decyzji, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji pomimo wystąpienia w przedmiotowej sprawie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.. nie było podstaw prawnych, aby w trybie wznowieniowym uchylić decyzję dotychczasową tylko z uwagi na brak udziału w postępowaniu strony, ponieważ finalnie musiałaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Odnosząc się do kwestii poruszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium wyjaśniło, iż nie może ustosunkować się do pisma pt. "Ustosunkowanie się do dokumentacji zebranej w sprawie" gdyż nie prowadziło postępowania odwoławczego w sprawie skierowania strony na badania lekarskie. Co prawda Kolegium rozpatrywało wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Starosty [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a jednakże postępowanie to dotyczyło tylko zbadania czy organ właściwy wydał decyzje w sprawie skierowania strony na badania lekarskie. Postępowanie to zakończyło się ostatecznie wydaniem decyzji z dnia 23.04.2024r. znak: [...]. W skardze do WSA w Gliwicach strona postawiła organowi zarzut; - naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, tj. art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., poprzez jego błędną wykładnię skutkującą niewznowieniem postępowania mimo stwierdzenia przez organ braku zapewnienia stronie czynnego udziału w całym postępowaniu, co obligowało organ do wznowienia postępowania, - naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, tj. art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., poprzez jego niezastosowanie i niewznowienie postępowania mimo przedłożenia przez odwołującego się dowodów potwierdzających nowe, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, w dodatku odwołujące się do okoliczności istniejących na długo przed wydaniem decyzji organu I instancji,  - naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 K.p.a. w związku z art. 73 § 1 K.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że jednorazowe zapoznanie odwołującego się z materiałami postępowania sanuje wadę w postaci niezapewnienia mu czynnego udziału w całym postępowaniu, - naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a., poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie skutkujące przyjęciem, że wznowienie postępowania doprowadziłoby do wydania takiej samej decyzji jak dotychczasowa, co jest wnioskowaniem a priori, pozbawiającym stronę praw do obrony jej stanowiska w postępowaniu, - naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 i 80 K.p.a., poprzez błędną ocenę dowodu z zaświadczeń lekarskich przedłożonych przez odwołującego się do wniosku o wznowienie postępowania, polegającą na uznaniu ich za nieistotne dla sprawy i nieodnoszące się do okresu wyznaczonego przez decyzję o wszczęciu postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy w sytuacji, gdy treść zaświadczeń wprost odnosi się do podstaw wydania tej decyzji (oraz im zaprzecza). Mając powyższe na względzie wniesiono: o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji SKO z 3.10.2024 r. nr SKO [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3)decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2); 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W myśl art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§1).Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§2). Stosownie do art. 149 § 1 i § 2 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie z art. 151 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145 a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W myśl art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. W niniejszym postępowaniu, stosownie do art. 150 § 1 k.p.a., organem właściwym do rozpatrzenia wniosku strony o wznowienie postępowania było SKO w Bielsku Białej. Podstawą wniosku był art. 145 § 1 pkt 5 i 4 k.p.a. czyli wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi który wydał decyzję strona bez własnej winy nie brała udziału w postepowaniu. O wyczerpaniu tych przesłanek zadecydowały zdaniem strony to, iż dysponowała ona; zaświadczeniem lekarskim z dnia 27.06.2024r. z rozpoznaniem głównym zaburzenie afektywne dwubiegunowe, obecnie remisja oraz to, iż nie zapewniono jej czynnego udziału w postepowaniu na podstawie art. 10 k.p.a Powyższe okoliczności zdaniem skarżącej strony uzasadniały zaistnienie ww. przesłanki wznowienia postępowania. SKO w Bielsku Białej postanowieniem z dnia 23.07.2024 r. wznowiło postępowanie zakończone swoją decyzją z dnia 24.05.2024 r. nr SKO. [...] natomiast pismem z dnia 23.07.2024 r. poinformowało o możliwości udziału w postępowaniu w trybie art. 10 k.p.a. Skarżący w dniu 4.09.2024 r. został zapoznany z aktami sprawy na dowód czego sporządzono protokół z czynnego udziału strony . Następnie SKO w Bielsku Białej działając na podstawie art. 150, art. 151 § 2 k.p.a. po wznowieniu postępowania, przeprowadziło postępowanie co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, które zakończyło się wydaniem decyzji z dnia 03.10. którą Kolegium odmówiło uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia 24.05.2024r. i jednocześnie stwierdziło wydanie tej decyzji z naruszeniem prawa, polegającym na przeprowadzeniu postępowania bez udziału strony. W sentencji decyzji Kolegium wskazało na brak podstaw do uchylenia w/w decyzji Kolegium z tej przyczyny iż w sprawie mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Postępowanie wznowieniowe zmierza do weryfikacji decyzji ostatecznej, a jego istotą jest zbadanie, czy postępowanie poprzedzające wydanie kwestionowanej w tym postępowaniu decyzji dotknięte jest kwalifikowanymi wadami prawnymi, co w wypadku pozytywnych ustaleń w tym zakresie skutkować powinno wydaniem nowej decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty (art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.). Stwierdzenie zaistnienia przyczyny wznowienia upoważnia organ do wydania jednej z decyzji, o których mowa w art. 151 § 1 pkt 2 lub art. 151 § 2 k.p.a. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, organ uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b k.p.a., i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Natomiast w myśl art. 151 § 2 k.p.a., w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 kpa, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Z art. 146 § 2 k.p.a. wynika, że decyzji nie uchyla się w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Ponadto z treści art. 146 § 2 k.p.a. wynika, że nie wszystkie wady postępowania administracyjnego mają znaczący wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wyjawienie tych wad i ich usunięcie we wznowionym postępowaniu prowadzi często do konstatacji, że pomimo usunięcia tych wad, treść rozstrzygnięcia winna pozostać niezmieniona, gdyż jest zgodna z prawem. W tym wypadku nie uchyla się więc zaskarżonej decyzji, jednak w uzasadnieniu decyzji wydanej w trybie art. 151 § 2 k.p.a. należy wykazać, jakiego naruszenia prawa procesowego dopuścił się organ administracji w poprzednim postępowaniu, oraz że naruszenia te nie miały żadnego wpływu na treść podjętego w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia. Innymi słowy, organ powinien wykazać, że gdyby nawet uchylił zaskarżoną decyzję z powodów procesowych, które mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, to podjęte nowe rozstrzygnięcie w sprawie byłoby tożsame z rozstrzygnięciem dotychczasowym, które organ ocenia jako zgodne z prawem materialnym. Zastosowanie przesłanki z art. 146 § 2 k.p.a. może nastąpić tylko w razie, gdy nowa decyzja odpowiadałaby w swojej istocie decyzji dotychczasowej, a więc tylko w przypadku, gdy organ w wyniku ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej w oparciu o przepisy prawa materialnego rozstrzygnie sprawę tak, jak została rozstrzygnięta decyzją ostateczną. Treść rozstrzygnięcia musi pokrywać się w całości z rozstrzygnięciem przyjętym w decyzji ostatecznej. Organ musi zatem w decyzji stwierdzającej wydanie poprzedniej decyzji z naruszeniem prawa opartej na tej podstawie wykazać, że mimo wadliwości formalnej taka decyzja pozbawiona była wadliwości materialnej (...), a więc stosując art. 146 § 2, wykazać, że decyzja dotychczasowa posiada jedynie wadliwości formalne, natomiast w całości była pozbawiona wadliwości materialnej. W ocenie Sądu Kolegium prawidłowo oceniło, że ostateczna decyzja SKO w Bielsku Białej z dnia 24.05.2024r. była pozbawiona wadliwości materialnej, a wadliwość formalna, która polegała na nieuczestniczeniu strony w jej wydaniu została konwalidowana w postępowaniu wznowieniowym. W sprawie bezsporne jest, że w dniu 18.10.2023r. Prezydent Miasta B. zatrzymał stronie prawo jazdy kat. B, C, B+E B o nr [...] w związku z faktem, iż strona nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem . Po myśli art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy: osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia: lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. O konieczności przedstawienia tego orzeczenia Strona została prawidłowo powiadomiona w treści decyzji z 08.12.2022. Starosty [...]. Powołanie się na reemisję choroby potwierdzoną zaświadczeniem lekarskim z dnia 24.05.2024r nie stanowi okoliczności uzasadniającej twierdzenie o zaistnieniu w sprawie przesłanki z art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. Podnoszony dokument – zaświadczenie lekarskie nie istniało w dacie podejmowania decyzji przez Kolegium, podobnie jak i nie było remisji choroby w tej dacie. Skoro skarżący wnioskując o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną SKO z dnia 24.05.2024r nie wykazał istnienia przesłanki z w/w art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. to słusznie Kolegium po zapoznaniu strony w trybie art. 10 kpa z dowodami zebranymi w aktach sprawy i konwalidowaniu tego uchybienia oceniło zasadność decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy wydanego w dniu 02.08.1999r. przez Starostę [...] jako znajdującą oparcie w prawie. W sytuacji gdy strona skierowana na badania lekarskie do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy w trybie art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami nie przedłożyła stosownego orzeczenia wydanie w przez Kolegium dniu 24.05.2024r. decyzji utrzymującej w mocy decyzję prezydenta Miasta B. z 18.10.2023r. było prawidłowe. Nie zaistniały podstawy do uchylenia tej decyzji gdyż w wyniku wznowienia postępowania w sprawie zakończonej tą decyzją zapadłaby wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej to jest decyzja zatrzymująca stronie prawo jazdy z uwagi na brak stosownego orzeczenia lekarskiego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zaistniała podstawa do zatrzymania skarżącemu prawa jazdy na co słusznie wskazało Kolegium w decyzji z 24.05.2024r. W konsekwencji wbrew zarzutom skargi w sprawie prawidłowo w sprawie zastosowano art. 146 § 2, 151 § 2 k.p.a. W konsekwencji, wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.