III SA/Gl 1401/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 10 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji A w J. na pismo Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy postanawia odrzucić skargę Pismem z [...] r. Nr [...] Fundacja A w J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 października 2021r. wezwano skarżącą Fundację do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę która podpisała skargę (np. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej aktualny na dzień złożenia skargi). Do wykonania powyższego zakreślono stronie siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż przy pierwszym doręczeniu spółkę pouczono o treści art. 70 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. nr 2019, poz. 2325 – zwana dalej p.p.s.a) oraz o obowiązku informowania Sądu o każdej zmianie miejsca do korespondencji. To pouczenie zostało spółce skutecznie doręczone 26 listopada 2021 r. Wobec powyższego wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone 26 listopada 2021 r. (dowód doręczenia znajduje się w aktach sprawy). W terminie wyznaczonym do uzupełnienia braku skarżąca spółka nie nadesłała odpisu z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast z art. 28 § 1 cyt. ustawy wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy). W niniejszej sprawie strona skarżąca wezwana została do złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień podpisania skargi. Nie ulega więc wątpliwości, że skarżąca spółka prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków skargi włącznie z pouczeniem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi nie nadsyłając odpisu KRS nie uzupełniła tym samym braku formalnego skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 73 p.p.s.a. wezwanie do uzupełnienia braków skargi wysłane przez Sąd do strony skarżącej należy uznać za doręczone z upływem dnia 26 grudnia 2021 r. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe na drzwiach adresata. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w powyżej pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Powyżej opisany warunek został w sprawie dotrzymany. Wezwania doręczonego we wskazanym powyżej trybie w dniu 26 listopada 2021r., strona w terminie, który upłynął 3 grudnia 2021 r., nie wykonała. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy na podstawie wskazanych wyżej przepisów Sąd skargę odrzucił.