III SA/Gl 1412/06

Dnia 22 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Targoński ( spr. ) po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku od towarów postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie procesowym, datowanym [...]r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 września 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 1412/06 . Wraz z wnioskiem złożono skargę kasacyjną. Uzasadniając ten wniosek pełnomocnik podniósł, iż wielokrotnie zwracał się do skarżącego z prośbą o kontakt celem ustalenia, czy żąda wniesienia skargi kasacyjnej i o ewentualne oświadczenie w tym zakresie. Skarżący jednakże nie skontaktował się z pełnomocnikiem lecz skierował pismo do Sądu o zmianę pełnomocnika. W dniu [...]r. pełnomocnik otrzymał pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej w K. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w zakresie czynności kasacyjnych. Po uzyskaniu kontaktu telefonicznego ze skarżącym i udzieleniem przez niego, w późniejszym terminie, pełnomocnictwa do reprezentowania w postępowaniu kasacyjnym pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. Dalej pełnomocnik stwierdził, że dla skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest wystąpienie przesłanki w postaci braku winny strony w uchybieniu terminu o przywrócenie którego wnosi, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej albowiem nie posiadał stosownych informacji o możliwości wypowiedzenia pełnomocnictwa i zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. o wyznaczenie innego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik skarżącego mógł złożyć stosowny wniosek wraz ze skargą kasacyjną dopiero w momencie skontaktowania się z klientem i udzieleniem mu stosownego pełnomocnictwa i zapoznaniem się z jego stanowiskiem w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Rozstrzygając przedmiotowy wniosek należy wyjaśnić, że instytucja przywrócenia terminu zmierza do uchronienia zainteresowanego przed ujemnymi dla niego skutkami procesowymi, wynikłymi z uchybienia terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w art. 87 cyt. ustawy zakreślono termin do złożenia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu oraz wymogi formalne, jakim powinno ono odpowiadać. W szczególności w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu( art. 87 § 2) oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Przypomnieć należy, że postanowieniem Sądu z dnia 28 lutego 2007 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono go od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. pismem z dnia [...] powiadomiła Sąd o wyznaczeniu dla J. G. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. W. z Kancelarii Adwokackiej w G., przy czym z pisma tego nie wynika, iż pełnomocnik został wyznaczony tylko do postępowania pierwszoinstancyjnego. Pismem procesowym z dnia [...] adwokat M. W. zgłosił udział w sprawie jako wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego. Do pisma dołączył pełnomocnictwo z dnia [...]r. udzielone mu przez J. G. (akta sądowe karta 61), które daje umocowanie do prowadzenia sprawy ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. we wszystkich instancjach z prawem dalszej substytucji. Powyższe oznacza, że błędne jest stanowisko pełnomocnika, iż konieczne było kolejne pełnomocnictwo do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu miało na celu zapewnienie pomocy prawnej dla skarżącego. W ramach udzielanej pomocy prawnej, której koszt ponosi Skarb Państwa, wyznaczony pełnomocnik powinien zatem sporządzić skargę kasacyjną, jeżeli w jego ocenie istniały podstawy do jej wywiedzenia lub też sporządzić opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym zakresie, zdaniem Sądu, kontakt z mocodawcą nie był konieczny. Zgodnie z art. 40 ostatnio powołanej ustawy "zakres, czas trwania i skutki umocowania szerszego niż pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 36, ocenia się według treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego". Z istoty pełnomocnictwa wynika upoważnienie do dokonywania czynności prawnych (i procesowych) w imieniu i na rzecz mocodawcy ( art. 95 – 109 Kodeksu cywilnego), a to oznacza, że niezłożenie w stosownym czasie skargi kasacyjnej wywołuje skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. W tej sprawie, z uwagi na wymogi skargi kasacyjnej – art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ewentualną podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej mogło stanowić wykazanie przez pełnomocnika, że bez własnej winy nie mógł jej wnieść w terminie określonym w art. 177 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tymczasem we wniosku takich okoliczność nie wskazano. Końcowo należy dodać, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi w dniu [...]r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem [...]roku. Nadto do Sądu nie wpłynęła informacja o wypowiedzeniu pełnomocnictwa z dnia [...]r. lub jego cofnięciu. W tych okolicznościach Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.