III SA/Gl 1417/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania) w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. Pismem z dnia 30 czerwca 2010 r., nadesłanym do tut. Sądu w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu w kwocie 100,00 zł, skarżąca Spółka domagała się zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten - zgodnie z zarządzeniem referendarza z dnia 21 lipca 2010 r. - powtórzyła następnie na druku urzędowego formularza PPPr. W jego uzasadnieniu podała, iż do roku [...] zajmowała się handlem paliwami ciekłymi. Obecnie nie prowadzi już działalności gospodarczej. Stąd za ostatni rok obrotowy nie składała sprawozdania finansowego. Wprawdzie jej kapitał zakładowy wynosi [...] zł, niemniej jednak Spółka nie posiada żadnych składników majątku, a stan jej konta na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił [...]zł. Dodatkowo przy pismach z dnia 15 września 2010 r. oraz 21 października 2010 r. do akt sprawy nadesłano kserokopie następujących dokumentów źródłowych: - pismo z dnia [...]r. wystawione przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. potwierdzające, iż Spółka "A" ostatnie dokumenty wymiarowe w postaci CIT-8, PCC-1 oraz PIT-11 składała za rok [...], natomiast PIT-4 wypełniała jedynie do [...]r., a deklaracje VAT-7 i CIT-2 do [...]r.; - wyciągi z rachunku bankowego z okresu ostatnich sześciu miesięcy, gdzie odnotowano ujemne saldo końcowe w wysokości [...] zł; - pismo Urzędu Celnego wraz z notatką służbową i informacją Poczty Polskiej, z których wynika, że skarżąca nie wynajmuje już pomieszczenia biurowego znajdującego się pod adresem wskazanym jako jej siedziba; - zaświadczenie wystawione przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 21 września 2010 r. potwierdzające fakt, iż skarżąca za ostatnie trzy lata podatkowe nie składała żadnych zeznań rocznych, w których deklarowane byłyby dochody Spółki. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 ustawy zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – gdy ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym miejscu należy zauważyć, iż przywołany przepis stanowi odstępstwo od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w myśl której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy p.p.s.a.), zatem jego stosowanie może mieć miejsce jedynie w takich sytuacjach, kiedy uzasadnione jest zapewnienie stronie skarżącej będącej osobą prawną – prawa do sądu pod warunkiem, iż ta wykaże, tj. udowodni w sposób wystarczająco przekonujący istnienie okoliczności uzasadniających zwolnienie jej z obowiązku uiszczania występujących w sprawie kosztów sądowych, w tym należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego. Z regulacji zawartej w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. wypływa bowiem jednoznaczny wniosek, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania w znaczeniu udowodnienia, przedstawienia czegoś w sposób przekonujący, unaocznienia (por. Słownik języka polskiego pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN, Sp. z o.o. Warszawa 1978, wydanie IX z 1994 r., str. 805), że osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna ubiegająca się o prawo pomocy nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Tym samym rozstrzygnięcie złożonego wniosku zależy w gruncie rzeczy od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione (por. J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, W-wa 2004 r., str. 319). Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną oraz prezentowane w tym zakresie stanowisko doktryny do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przesłanka zwolnienia strony skarżącej z obowiązku uiszczania kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków) została spełniona. Analiza stanu majątkowego wnioskodawcy dokonana w oparciu o podniesione okoliczności oraz przedłożone do akt kserokopie dokumentów źródłowych, prowadzi do wniosku, iż sytuacja finansowa skarżącej Spółki rzeczywiście jest tak niekorzystna, że nie jest ona w stanie pokryć nawet w minimalnym zakresie kosztów postępowania toczącego się przed tut. Sądem. Od [...] r. do nadal nie przeprowadziła bowiem żadnej transakcji, która podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (por.: pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. z zaświadczeniem z dnia [...]r.). Ponadto za lata [...] nie osiągała dochodów i nie składała zeznań podatkowych. Co więcej fakt, iż Spółka nie posiada żadnych składników majątku, a na jej rachunku bankowym za ostatnie sześć miesięcy nie wykonano jakichkolwiek operacji (stan konta na dzień 31 sierpnia 2010 r. wynosi minus [...] zł) przemawia za pozytywnym rozpoznaniem złożonego wniosku. Tym bardziej, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie jest jedyną zawisłą w tut. Sądzie, a łączna kwota wpisów, do których uiszczenia została zobowiązana wynosi 5.200,00 zł. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3 oraz art. 245 § 1 i § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.