III SA/Gl 142/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niestwierdzenia wystąpienia przesłanej do wyłączenia organu i pracowników organu postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...],[...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. działając m.in. na podstawie art. 123 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 1-7, § 2 i § 3 oraz art. 25 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.) zawiadomił stronę skarżącą o: - niestwierdzeniu wystąpienia przesłanek skutkujących wyłączeniem pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w K. od udziału w czynnościach kontrolnych nr [...] przeprowadzonych w dniu [...] r. oraz [...] i [...] r. oraz o bezprzedmiotowości wniosku o wyłączenie pracowników ww. organu od sprawy o nr [...], - niestwierdzeniu wystąpienia przesłanek skutkujących wyłączeniem pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w K. od udziału w postępowaniu administracyjnym nr [...], - braku podstaw do złożenia i rozpatrzenia wniosku o wyłączenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. od postępowania kontrolnego [...], - niestwierdzeniu wystąpienia przesłanek skutkujących wyłączeniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. od załatwienia sprawy nr [...]. Jednocześnie organ administracji pouczył stronę, że od niniejszego postanowienia nie przysługuje zażalenie. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem skarżąca Spółka pismem z dnia [...] r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach. W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że w zakresie toczących się postępowań o nr [...] i nr [...] , organ administracji na każdym etapie odrzuca wszelkie wnioski dowodowe oraz nie uwzględnia składanych przez stronę wniosków o wyłączenie organu z postępowania, z uwagi na toczące się wobec organu i jego pracowników postępowania karne. Skarżąca podkreśliła, że punktem wyjścia dla wszystkich postępowań jest konstytucyjna zasada zaufania do organów, w tym kontekście zwróciła uwagę na toczące się sprawy karne w przedmiocie i w związku z pełnieniem funkcji publicznej oraz działania w zorganizowanej grupie przestępczej, gdzie sprawstwo kierownicze może mieć obecny [...] Inspektor Farmaceutyczny – Z.G.. Mając zatem na uwadze toczące się postępowania karne, zdaniem strony skarżącej kwestionowane postanowienie rażąco narusza art. 24 § 1 pkt 6 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność wniesienia skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu argumentował, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych i została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Dodatkowo podkreślił, że niniejsza skarga dotyczy działania organu w toku postępowania administracyjnego, przed rozstrzygnięciem sprawy w formie decyzji administracyjnej. Z treści skargi wynika bowiem, że jej przedmiotem nie jest żadna ze spraw, które podlegałyby kognicji sądu administracyjnego. Przede wszystkim wskazana przez skarżącą sprawa o nr [...] została rozstrzygnięta decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. dopiero dnia [...] r., czyli już po wniesieniu skargi (ta wpłynęła do organu już [...] r.). W sprawie nie zapadło też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, kończące postepowanie albo rozstrzygające sprawę co do istoty. Wreszcie zdaniem organu, ze skargi nie wynika, by jej przedmiotem miała być bezczynność lub przewlekłość organu. Ewentualne zarzuty w zakresie prowadzonego postępowania administracyjnego [...] skarżąca będzie mogła natomiast podnieść w odwołaniu od decyzji z [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), a także na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W sprawie niniejszej należało zatem zbadać, czy zaskarżone postanowienie, którym to stwierdzono brak wystąpienia przesłanek do wyłączenia zarówno organu administracji jak i jego pracowników w zakresie toczących się postępowań o nr [...] i nr [...], podlega kontroli sądu administracyjnego. Analiza przedstawionych wyżej kategorii postanowień, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie należy do żadnej z tych kategorii. Przedmiotowe postanowienie nie rozstrzyga bowiem sprawy co do istoty i nie kończy postępowania w sprawie. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia nie jest ono również postanowieniem, na które w myśl art. 141 k.p.a. służy zażalenie. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 141 k.p.a. zażalenie, będące środkiem zaskarżenia od postanowień, przysługuje tylko w razie, gdy tak stanowi Kodeks postępowania administracyjnego. W przeciwieństwie zatem do decyzji, zaskarżalne są tylko takie postanowienia, co do których ustawodawca wyraźnie się wypowiedział, że ten środek zaskarżenia przysługuje. W sytuacji takiej jak rozpoznawana w niniejszej sprawie nie przewiduje środka zaskarżenia. Powyższe nie oznacza jednak, że strona pozbawiona jest obrony swoich praw. Otóż, na podstawie art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Ustawodawca bezwzględnie nie pozbawił zatem strony postępowania możliwości zaskarżenia postanowienia, na które nie można wnieść zażalenia. Jednakże postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Ewentualnie podniesione w odwołaniu zarzuty przeciwko wydanemu w postępowaniu postanowieniu będą rozpatrzone łącznie z wniesionym odwołaniem. Podkreślić jednocześnie należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest tylko i wyłącznie postanowienie z [...] r. dlatego, też sąd nie mógł uwzględnić wniosku strony zawartego w piśmie z [...] r. o zbadanie zasadności i zgodności z prawem decyzji z [...] r. [...]. Reasumując zaskarżone postanowienie, jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.