III SA/Gl 1425/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić stronie skarżącej [...] zł (słownie: [...]) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) "A", za pośrednictwem pełnomocnika doradcy podatkowego M. M., złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] r. nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiące [...] 2008 r. do [...] 2008 r. w łącznej wysokości [...] zł oraz uznającej kwotę nadpłaty podatku akcyzowego za miesiące [...] 2008 r. do [...] 2008 r. w łącznej wysokości [...] zł z tytułu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi stanowi wyraz rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności organów administracji dotknięte wadą nieważności. Tok postępowania sądowego po cofnięciu skargi nie leży zatem w pełni w dyspozycji strony, lecz zależy od wyników dokonanej przez Sąd merytorycznej oceny we wskazanym zakresie. Ratio legis tego rozwiązania wiąże się z umożliwieniem wyeliminowania z obrotu prawnego aktów objętych wadą rażącego naruszenia prawa i nieuznaniem za skuteczne tych czynności, które mają na celu wywołanie skutku niezgodnego z prawem. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.