III SA/Gl 1425/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Protokolant St. sekr. sądowy Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. przy udziale – sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo H. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. stwierdza, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego, udzielona pismem z dnia [...] r., nr [...], przez Ministra Finansów, w imieniu którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w K. , wydana w następstwie złożenia przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe [...] w H. wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego co do zaistniałego stanu faktycznego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków związanych z nabyciem paliw silnikowych do służbowego pojazdu samochodowego oraz kosztów napraw i konserwacji tego samochodu. W podstawie prawnej interpretacji powołany został art. 14 b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm. dalej powoływana jako O.p.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.). Zaskarżona interpretacja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków związanych z nabyciem paliw silnikowych do służbowego pojazdu samochodowego oraz kosztów napraw i konserwacji tego samochodu. Nadleśnictwo jest państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, o której mowa w art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm. dalej: ustawa o lasach) wchodzącą w skład Lasów Państwowych. Obszar działania Nadleśnictwa obejmuje powierzchnię ok. [...] ha i jest on administracyjnie podzielony na 12 leśnictw. Nadleśnictwo jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z § 18 ust. 2 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe (PUZP), w wypadku gdy codzienny dojazd do pracy publicznymi środkami lokomocji jest utrudniony, kierownikom jednostek organizacyjnych (w tym nadleśniczym) oraz osobom przez nich upoważnionym, przysługuje prawo do bezpłatnego używania samochodów służbowych do tego celu. W § 4 PUZP wskazane zostały miejsca pracy dla określonych grup pracowników nadleśnictwa, zgodnie z którym: a) dla nadleśniczego, zastępców nadleśniczych, inżynierów nadzoru, straży leśnej- miejscem wykonywania pracy jest teren nadleśnictwa; b) dla leśniczych, podleśniczych pracujących w leśnictwach- miejscem wykonywania pracy jest teren leśnictwa; c) dla pozostałych pracowników- miejscem wykonywania pracy jest siedziba nadleśnictwa. Do wykonywania zadań gospodarczych, nadzoru nad ich wykonaniem oraz do wykonywania zadań administracyjnych Nadleśnictwo wykorzystuje własne samochody, które powierzyło pracownikom. Są to pojazdy samochodowe w rozumieniu art. 86 a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Praca pracowników wymienionych w § 4 a) i b) PUZP polega na częstym lub ciągłym przemieszczaniu się po rozległym terenie. Wykonują oni różnorodne obowiązki służbowe w zakresie administrowania i zarządzania, gospodarki leśnej, ochrony mienia i ochrony lasu, w tym przeciwpożarowej ochrony lasu. W razie zaistnienia kradzieży drewna, pracownicy bez względu na porę dnia i dzień tygodnia muszą dojechać z miejsca zamieszkania do miejsca zdarzenia. W związku z powyższym Nadleśnictwo ustaliło miejsce garażowania pojazdu samochodowego, oddanego do dyspozycji nadleśniczego i osób przez niego upoważnionych, w celu wykonywania obowiązków wynikających z umowy o pracę, w miejscu zamieszkania, gwarantujących bezpieczeństwo samochodu i za odpowiedzialnością za powierzone mienie. W związku z powyższym zadano pytanie: Czy nadleśnictwo w ramach prowadzonej działalności ma prawo w świetle art. 86 a ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 90 ustawy o VAT do obniżania podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych i udokumentowanych fakturami VAT wydatków związanych z nabyciem paliw silnikowych do pojazdu samochodowego służbowego, kosztów jego napraw i konserwacji używanego do jazd w zasięgu terytorialnym nadleśnictwa i poza zasięgiem terytorialnym nadleśnictwa jak i dojazdów do i z miejsca jego garażowania (będącym miejscem zamieszkania nadleśniczego) znajdującego się poza zasięgiem terytorialnym nadleśnictwa, przy czym pojazdem tym jest pojazd samochodowy ciężarowy do 3,5 t posiadającym homologację. Zdaniem wnioskodawcy odpowiedź na zadane pytanie powinna być twierdząca. Uzasadniając własne stanowisko, wnioskodawca wskazał, że wykonywanie obowiązków wynikających ze stosunku pracy i ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach przez nadleśniczego wymaga częstego i ciągłego przemieszczania się po rozległym terenie nadleśnictwa, w celu wykonywania różnorodnych obowiązków służbowych w zakresie administrowania i zarządzania, gospodarki leśnej, ochrony mienia i ochrony lasu w tym związanych z przeciwpożarową ochroną lasu i majątku. Nadleśnictwo stoi na stanowisku, że wydatki związane z pojazdem samochodowym - zakup paliw, usługi napraw i konserwacji, przydzielonym pracownikowi nadleśnictwa w celu wykonywania obowiązków służbowych i dojazdem do wyznaczonego miejsca garażowania tego pojazdu samochodowego w miejscu zamieszkania tego pracownika, bez względu na to czy miejsce garażowania samochodu znajduje się na terenie pracy, czy poza tym terenem - stanowią wydatki do których będą miały zastosowanie regulacje zawarte w art., 86 a ust. 4 pkt 1 w powiązaniu z art. 90 ustawy o VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w K. , działający z upoważnienia Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej z [...] r. nr [...] uznał stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego za nieprawidłowe. W pierwszej kolejności powołał przepisy ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr. 177, poz. 1054 ze zm. dalej powoływana jako ustawa o VAT). W szczególności wskazał na podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego sformułowane w art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Organ zauważył, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, zależy od spełnienia przez podatnika zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust.1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 tej ustawy. Aby podmiot mógł skorzystać z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W tej mierze organ interpretujący odwołał się do treści art.15 ust.1 i ust.2 ustawy o VAT oraz sformułowanych w nim definicji (odpowiednio) podatnika i działalności gospodarczej. Wskazał, że przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest osobie fizycznej, osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art.15 ust.2 ustawy o VAT. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego. Dodatkowo zwrócił uwagę na treść przepisów Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str.1 z późn. zm.). W szczególności wskazał na art. 9 Dyrektywy i zaznaczył, że wskazują one, że niezależnie od częstotliwości wykonania danej czynności, czynność ta podlega opodatkowaniu jeśli podmiot wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek. Zauważył też, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest również istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością (o charakterze bezpośrednim bądź pośrednim). Dalej organ wskazał, że od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art.86a ustawy o VAT. Natomiast z dniem 1 kwietnia 2014 r. na podstawie art.1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 312) przepisy art.86a uległy zmianie. Zaznaczył, że ww. przepisy dotyczą zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego w całości (100%) lub w części (50%) i w tej sprawie nie znajdują one zastosowania, albowiem nie został spełniony podstawowy warunek do odliczenia, tj. związek zakupów o których mowa w pytaniu, z działalnością gospodarczą wnioskodawcy. W dalszej kolejności przywołał treść przepisów ustawy o lasach – art.6 ust.1 pkt 1a, art.7 ust.1, art. 13 ust. 1, art.13 a ust.1 oraz stan faktyczny opisany we wniosku. Następnie stwierdził, że w świetle powyższych okoliczności należy przyjąć, że pojazd samochodowy, o którym mowa we wniosku, a zatem również wydatki związane z jego eksploatacją, bez wątpienia w sposób bezpośredni służą wykonywaniu czynności, które wiążą się z wykonywaniem ustawowych obowiązków nałożonych na wnioskodawcę odrębnymi przepisami prawa. Zatem nie sposób przyjąć, że wskazane czynności, wykonywane przez Nadleśniczego, którym służy ww. pojazd samochodowy podejmowane są w ramach prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej w rozumieniu art.15 ust.2 ustawy o VAT oraz aby strona w odniesieniu do ww. czynności występowała w charakterze podatnika, o którym mowa w art.15 ust.1 ustawy o VAT. Jednocześnie zauważył, że wydatki związane z użytkowaniem ww. pojazdu mają bezpośredni związek z wykonywaniem przez Nadleśnictwo ustawowych obowiązków nałożonych na niego odrębnymi przepisami prawa, zatem doszukiwanie się pośredniego wpływu na czynności, które można by uznać za działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie może prowadzić do zmian ich kwalifikacji z punktu widzenia możliwości zastosowania odliczenia. Taki związek jest bowiem zbył nieuchwytny, mało konkretny w porównaniu do wyraźnego i jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami wykonywanymi w ramach ustawowych obowiązków Wnioskodawcy. Wydatki związane z użytkowaniem przedmiotowych samochodów są w sposób bezpośredni i jednoznaczny związane z wykonaniem obowiązków nałożonych ustawą o lasach w zakresie zarządzania lasami Skarbu Państwa, prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej ochrony i utrzymania trwałości lasów (art.7 ustawy o lasach). Tym samym, organ stwierdził, że przedmiotowy samochód nie służy działalności opodatkowanej Nadleśnictwa. W konsekwencji powyższego, w świetle powołanego wyżej przepisu art.86 ust.1 ustawy o VAT, wobec braku związku tych wydatków z opodatkowaną działalnością gospodarczą, oraz stwierdził, że strona nie ma możliwości odliczania podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z używaniem wskazanego samochodu. W konkluzji uznał, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Pismem z [...] r. wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z [...]r . znak: [...] . W odpowiedzi na ww. wezwanie pismem z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził brak podstaw do zmiany stanowiska zawartego w ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków związanych z nabyciem paliw silnikowych do służbowego pojazdu samochodowego oraz kosztów napraw i konserwacji tego samochodu. Wnioskodawca na wydaną interpretację z [...] r. znak: [...] złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. W skardze tej zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 86 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2, art. 86 a ust. 4 pkt 1 i art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji oraz odpowiedzi na wezwanie. W toku postępowania organ złożył pismo procesowe z dnia [...] r. dotyczące zaskarżonej interpretacji, w którym poinformował o dokonaniu ponownej analizy problemu i mających zastosowanie w niniejszej sprawie powołanych przepisów prawa oraz zaprezentował stanowisko, w ramach którego podkreślił, że działania prowadzone przez nadleśnictwa w ramach gospodarki leśnej, w szczególności sprzedaż produktów gospodarki leśnej, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług rodzące prawo do odliczenia podatku naliczonego. W związku z tym w odniesieniu do wydatków związanych z nabyciem i używaniem pojazdów przez nadleśnictwa, należy przeanalizować w jakiej wysokości nadleśnictwom przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zaznaczył, że jeżeli pojazdy nadleśnictwa wykorzystywane są w działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to zgodnie z generalną zasadą wynikającą z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, nadleśnictwu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i używaniem tych pojazdów. Ww. pojazdy, aby rodziły prawo do odliczenia, muszą zatem być wykorzystywane do celów służbowych nadleśnictw i to takich, które przekładają się na obszar opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Przykładowo w cele takie wpisuje się użycie pojazdu do dojazdów do miejsc wyrębu lasu, miejsc nasadzeń, ale też do patrolowania i monitorowania m.in. przez straż leśną lasu. W cele takie nie wpisuje się natomiast użycie pojazdu do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności władczych nadleśnictwa takich jak np. sprawowanie powierzonego przez starostę nadzoru nad lasami, które nie stanowią własności Skarbu Państwa, dla których nadleśnictwo działa jak organ władzy publicznej. Jeżeli pojazdy używane są do celów "mieszanych" (podlegających i niepodlegających opodatkowaniu), zgodnie z zasadą wynikającą z art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik powinien sam określić jaka część podatku naliczonego zawarta w cenie nabywanych towarów i usług nie może być odliczona. Jeżeli natomiast pojazdy wykorzystywane są wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług to wówczas przysługuje pełne prawo do odliczenia (chyba, że zachodzą przesłanki do zastosowania art. 86 a ustawy). Organ interpretujący wskazał, że wobec zajętego w interpretacji stanowiska o braku możliwości odliczania podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki do wskazanego samochodu z uwagi na jego działalność statutową, nie dokonywał analizy przepisów zawierających zasady odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Taka analiza może wywoływać konieczność uzyskania dodatkowych informacji od wnioskodawcy co pozwoli na dokonanie merytorycznej oceny zawartego we wniosku stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawą poddania kontroli sądowej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wydanej przez Ministra Finansów jest art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 dalej jako: p.p.s.a). sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a p.p.s.a. ( w tym pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach) uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. W niniejszej sprawie zaskarżeniu podlega interpretacja indywidualna Ministra Finansów, wydana na podstawie art. 14 b § 1 i § 6 Ordynacji podatkowej, a spór odnosi się do zdarzenia zaistniałego i dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków związanych z nabyciem paliw silnikowych do służbowego pojazdu samochodowego oraz kosztów napraw i konserwacji tego samochodu. W ocenie organu zaprezentowanej w zaskarżonej interpretacji, w stanie faktycznym sprawy Nadleśnictwo nie może odliczyć VAT z faktur dokumentujących ww. wydatki w żadnym zakresie, ponieważ opisane we wniosku wydatki nie służą działalności gospodarczej wnioskodawcy podlegającej opodatkowaniu VAT. Ten pogląd został jednak przez organ zasadniczo zweryfikowany i przedstawiony na etapie postępowania sądowego w piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2015 r. Organ prawidłowo wskazał, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ta fundamentalna zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Zasadniczo więc odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów i usług nabytych w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie związane z odliczeniem VAT związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86 a ustawy. Z dniem 1 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r., poz. 312), przepisy art. 86 a uległy zmianie. Przepisy te dotyczą zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska organu wyrażonego w zaskarżonej interpretacji, negującego prawo wnioskodawcy do korzystania z odliczenia wskazanych wydatków od podatku należnego jako służących wyłącznie wykonywaniu ustawowych obowiązków nałożonych na wnioskodawcę odrębnymi przepisami prawa. Wprawdzie w opisie zdarzenia, przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wymieniając czynności, do których nadleśniczy wykorzystuje samochód służbowy, wnioskodawca wyeksponował czynności nieopodatkowane VAT, jak wykorzystanie samochodu przez nadleśniczego w sytuacjach zagrożenia, w których wymagana jest mobilność i stała gotowość nadleśniczego (pożar lasu, kradzież mienia), tj. do głównej działalności statutowej nadleśnictwa, określonej w art. 1 ustawy o lasach, ale wskazał również na inne czynności w zakresie zarządzania i prowadzenia gospodarkę leśnej. Skoro organ interpretujący powziął wątpliwości co do stanu faktycznego tj. co do celu, zakresu i sposobu wykorzystywania samochodu służbowego, ponieważ wnioskodawca w sposób lakoniczny i niepełny przedstawił go we wniosku, uzasadnione jest wezwanie wnioskodawcy do doprecyzowania stanu faktycznego w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., a następnie ocena prawa strony skarżącej do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie paliwa do przedmiotowego samochodu oraz koszt jego napraw i konserwacji. Podsumowując, zdaniem Sądu, w tym stanie faktycznym nieuprawnione jest stanowisko Ministra Finansów, że stronie skarżącej nie przysługuje w żadnym zakresie prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z nabyciem paliwa do pojazdu wykorzystywanego przy wykonywaniu obowiązków przez nadleśniczego oraz wydatków związanych z eksploatacją tego samochodu. Należy przy tym wskazać, że organ w piśmie procesowym z [...] r., zmienił stanowisko co do zaskarżonej interpretacji stwierdzając, że przepis art. 86a ustawy regulujący zasady odliczania podatku naliczonego przy używaniu samochodu na potrzeby działalności gospodarczej może mieć zastosowanie w niniejszej sprawie. Niemniej w celu dokonania merytorycznej oceny zawartego we wniosku własnego stanowiska i ustalenia zakresu prawa do odliczenia, opis zdarzenia na etapie skargi nie był wystarczający. Oznacza to, że przeprowadzenie takiej analizy wiąże się z koniecznością uzyskania dodatkowych informacji od wnioskodawcy. Organ interpretujący słusznie zauważył, że skoro działania prowadzone przez nadleśnictwa w ramach gospodarki leśnej, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług rodzące prawo do odliczenia podatku naliczonego to należy przeanalizować w jakiej wysokości wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ponownie rozpoznając sprawę organ interpretujący oceni wszystkie przedstawione we wniosku okoliczności, w kontekście prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących nabycia paliwa do tego samochodu oraz kosztów jego eksploatacji. W przypadku wątpliwości co do stanu faktycznego w zakresie obowiązków nadleśniczego do jakich wykorzystuje samochód służbowy i w jakim zakresie, przed wydaniem interpretacji, Minister Finansów wezwie stronę skarżącą do doprecyzowania stanu faktycznego na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest orzeczenie, na podstawie art. 152 p.p.s.a., że zaskarżona interpretacja indywidualna nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zwrot kosztów sądowych zasądzono w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a.