III SA/Gl 143/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.), Sędzia WSA Adam Nita, Protokolant Specjalista Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w T. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 oddala skargę. Uchwałą z [...] r. nr [...] Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Śląskiego (dalej zwana: IZ RPO lub organ), m.in. na podstawie art. 58 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j.: Dz. U z 2018 r. poz. 1431 - zwana dalej ustawą wdrożeniową), nie uwzględniła protestu ,,A’’ spółka z o.o. w T. od negatywnej oceny wniosku nr [...] złożonego w ramach konkursu nr [...]. Stan sprawy jest następujący: W związku konkursem nr [...] na dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014 – 2020 (dalej zwany w skrócie RPO WSL), swój wniosek o numerze [...], z zachowaniem terminu, złożyła ,,A’’ spółka z o.o. w T. (dalej zwana: wnioskodawca, strona, skarżąca). Wniosek obejmował projekt pod nazwą: "Wdrożenie innowacyjnej technologii malowania kataforetycznego wyrobów metalowych". Wydatki kwalifikowane określono na [...] zł, wnioskowane dofinansowanie: [...] zł, okres realizacji: [...] r. – [...] r. Warunki konkursu określał Regulamin konkursu nr [...], a zasady sporządzenia wniosku Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków EFRR (...) Innowacje w MŚP. Z krótkiego opisu projektu (część B.2) wynika, że jego przedmiotem jest wdrożenie do działalności przedsiębiorstwa innowacyjnego procesu produkcyjnego pokrywania wyrobów metalowych metodą kataforetyczną, poprzez połączenie w jeden ciąg technologiczny wanien procesowych służących do obróbki zarówno wyrobów stalowych i stalowych ocynkowanych oraz wanien służących do wstępnej obróbki powierzchniowej wyrobów magnezowych oraz aluminiowych. Tego typu rozwiązanie pozwoli na uniknięcie przestojów technologicznych oraz wpłynie na zmniejszenie zużycia energii elektrycznej z powodu bardziej optymalnego wykorzystania poszczególnych elementów linii technologicznej, ze szczególnym uwzględnieniem pieca do procesu suszenia. Wytwarzanie wyrobów ze stopów magnezu z powłokami kataforetycznymi jest odpowiedzią przedsiębiorstwa na wzrastające zainteresowanie wykorzystania magnezu w różnych gałęziach przemysłu, ze szczególnym wyróżnieniem przemysłu motoryzacyjnego. Projekt obejmuje zakup kompletnej linii technologicznej. Dalej wnioskodawca zaznaczył, że dominującym profilem działalności jego firmy jest wykonywanie wysokiej jakości powłok antykorozyjnych, przy czym profil działalności w każdej chwili może zostać rozszerzony również o inne branże, tj. medyczną, czy energetyczną. Planowana w ramach Projektu budowa linii technologicznej do pokrywania kataforetycznego wyrobów metalowych charakteryzuje się w wielu przypadkach innowacyjnymi rozwiązaniami, które mają zarówno charakter procesowy jak i produktowy. Innowacyjność rozwiązania polega na połączeniu w jeden ciąg technologiczny wanien procesowych służących do wstępnej chemicznej obróbki powierzchniowej, pasywacji, płukania oraz malowania kataforetycznego zarówno wyrobów stalowych, stalowych z powloką cynkową oraz wanien służących do obróbki powierzchniowej wyrobów magnezowych oraz aluminiowych. Połączenie dwóch odrębnych linii technologicznych w całość zapewni bardziej optymalne wykorzystanie urządzeń oraz zmniejszy zużycie energii elektrycznej. Zaproponowana przez wnioskodawcę technologia wytwarzania powłok na stopach magnezu metodą kataforetyczną jest bez wątpienia innowacją zarówno w skali przedsiębiorstwa, jak i kraju. Dotychczas w Polsce nie ma zakładów zajmujących się wytwarzaniem tego typu powłok na wyrobach z magnezu i stopach magnezu. Co więcej, rozwiązanie tego typu jest nowatorskie i nie jest stosowane w innych malarniach kataforetycznych, przez co może zostać uznane za innowację na skalę światową (część B.9). Wnioskodawca dodał, że posiada niezbędne kompetencje i zasoby do realizacji przedsięwzięcia. Pieczę nad całością projektu i jego wpływem na całość będzie sprawował L. B. Osoby odpowiedzialne posiadają doświadczenie w realizacji licznych projektów. Oprócz już zatrudnionych pracowników wnioskodawca planuje zatrudnienie dodatkowych 8 osób. Wnioskodawca nie wskazał jakie konkretnie kompetencje posiada oraz jakie kompetencje i doświadczenie posiadają osoby odpowiedzialne za realizację projektu, tym nie mniej zapewnił, że ma doświadczenie w realizacji podobnych przedsięwzięć, nie precyzując jakich konkretnie (część B.10). W wyniku oceny merytorycznej wniosku, której efekty zawierają karty oceny projektu (dalej zwane: KOP) eksperci stwierdzili, że wniosek uzyskał negatywną ocenę w zakresie kryterium merytorycznego punktowego zerojedynkowego (0 pkt.): 1. Potencjał finansowy, organizacyjny i administracyjny wnioskodawcy, 2. Realność wskaźników. W pierwszym przypadku (Potencjał finansowy, organizacyjny i administracyjny wnioskodawcy) ekspert 1 wskazał, że projekt nie jest wykonalny pod względem organizacyjnym i administracyjnym, ani finansowym, gdyż wnioskodawca nie opisał posiadanego zaplecza technicznego i infrastruktury technicznej. Niejednoznacznie wskazał także prawo do użytkowania miejsca realizacji projektu. W zakresie zasobów ludzkich, niezbędnych do realizacji projektu, nie określił kompetencji i doświadczenia poszczególnych osób zaangażowanych w realizację projektu, podając w tym zakresie informacje ogólnikowe i niekonkretne. Również dokumenty finansowe, zdaniem tego eksperta, nie dają podstaw do uznania za zapewniony potencjału finansowego. Z kolei ekspert 2 stwierdził, odnośnie posiadanych zasobów ludzkich, że wniosek nie zawiera w tym zakresie kompleksowej i wyczerpującej informacji wykazującej kompetencje i doświadczenie poszczególnych osób, ich zaangażowanie w realizację przedmiotowego projektu. Zakwestionował także spełnienie kryterium zasobów technicznych oraz posiadanie potencjału finansowego. W drugim przypadku (realność wskaźników) ekspert 1 stwierdził, że nie wszystkie wskaźniki są realne do osiągnięcia i odzwierciedlają cele projektu. Dotyczy to liczby wprowadzonych innowacji. Drugi ekspert uznał za niemożliwe do osiągnięcia wskaźniki inwestycji prywatnych uzupełniających wsparcie publiczne dla przedsiębiorstw (dotacje) oraz liczby wprowadzonych innowacji. Pismem nr [...] z [...] r. Śląskie Centrum Przedsiębiorczości, tj. instytucja organizująca konkurs, na podstawie art. 45 ustawy wdrożeniowej, poinformowało stronę, że jej wniosek o dofinansowanie projektu został oceniony negatywnie w trakcie oceny merytorycznej. Od powyższej negatywnej oceny merytorycznej wniosku strona złożyła protest do IZ RPO. Odnośnie potencjału finansowego, organizacyjnego i administracyjnego wnioskodawcy podniosła, że treść wniosku była w tym zakresie wystarczająca do jego uwzględnienia. Zawarto tam wystarczające informacje pozwalające potwierdzić gotowość do realizacji inwestycji w zakresie posiadanego zaplecza technicznego i infrastruktury technicznej. W punkcie B.10 wskazano na wynajem nieruchomości na czas nieokreślony, tj. na brak ograniczeń czasowych w zakresie korzystania z działki na której planowana jest realizacja projektu, a co za tym idzie na możliwość zachowania trwałości projektu. Wskazano też na sposób wykorzystywania hali na potrzeby projektu. Wnioskodawca w oparciu o swoje doświadczenie należycie przeanalizował posiadane zasoby techniczne i wskazał je na potrzeby realizacji projektu. Eksperci nie wykazali natomiast konkretnych braków w zakresie niewskazania dostatecznych zasobów technicznych. Co do zasobów kadrowych protestujący podniósł, że wskazał we wniosku jako kluczową osobę Pana L. B., który odpowiada za całość funkcjonowania zakładu. Dodał, że na podstawie rozmów z dostawcami prowadzono analizy i wielomiesięczne rozmowy z potencjalnymi wykonawcami na podstawie których dobrano komponenty linii technologicznej. W związku z tym, w przypadku tak kompleksowo opracowanego projektu, rola personelu sprowadza się do należytego wyłonienia wykonawcy Inwestycji, sporządzenia warunków umowy, pilnowania terminów i ustalonych wymogów w zakresie realizacji umowy, zapewnienia terminowego pozyskania dokumentów środowiskowych, czy odbioru linii technologicznej. Kadra zarządcza i kierownicza musi więc dysponować i dysponuje wystarczającymi kwalifikacjami do realizacji przedsięwzięcia. Zdaniem strony, eksperci błędnie ocenili potencjał organizacyjny wnioskodawcy. Doświadczenie przedsiębiorstwa zaprezentowane we wniosku, wskazanie osoby odpowiedzialnej za całość nadzoru nad projektem - powinno być wystarczające. W kwestii zdolności finansowej protestujący podniósł, że w dokumentacji konkursowej brak jednoznacznych zapisów dotyczących warunku, że promesa udzielenia kredytu musi być bezwarunkowa. Gdyby wnioskodawca miał świadomość, że promesa musi być bezwarunkowa, to podjąłby kroki aby spełnić ten warunek. Zdaniem strony eksperci dokonali nadinterpretacji warunków konkursu. W odniesieniu do kryterium "Realność wskaźników", w kwestii liczby wprowadzonych innowacji, protestujący zwrócił uwagę, że według załączonej do wniosku opinii o innowacyjności, bezpośrednim efektem projektu jest możliwość wdrożenia innowacji nietechnologicznej. Projekt ma również znamiona innowacji organizacyjnej. Zatem eksperci dokonali błędnej oceny wskazując, że w wyniku realizacji projektu nie będą wdrożone w/w innowacje. Protestujący podniósł także, że w zakresie finansowania projektu ze środków własnych dostarczył stosowne sprawozdania finansowe pozwalające na zweryfikowanie zdolności kredytowej. Dane te pozwalają ocenić, że wnioskodawca na dzień złożenia wniosku dostarczył dokumenty potwierdzające wykonalność finansową projektu, a co za tym idzie wskaźnik: Inwestycje prywatne uzupełniające wsparcie publiczne dla przedsiębiorstw - był możliwy do osiągnięcia. IZ RPO częściowo uwzględniła argumenty i zarzuty protestującego, jednak pomimo tego ostatecznie nie uwzględniła protestu stwierdzając, że projekt nie spełnia kryterium merytorycznego. Zdaniem organu, badając zasadność protestu odnośnie kryterium: Potencjał finansowy, organizacyjny i administracyjny, w przypadku potencjału finansowego i administracyjnego (zasobów technicznych) ocena dokonana przez ekspertów została przeprowadzona nieprawidłowo, bez uwzględnienia obowiązujących zapisów dokumentacji konkursowej. W tym zakresie organ uznał protest za zasadny. Natomiast w zakresie potencjału organizacyjnego (zasobów ludzkich) organ zgodził się z negatywną oceną ekspertów, a zarzuty protestu uznał za bezzasadne. Według IZ RPO, zadaniem wnioskodawcy było takie przedstawienie i opisanie w tym punkcie (potencjał organizacyjny) zasobów kadrowych (częśćB.10), aby z opisu wynikały zdolności organizacyjne i doświadczenie wnioskodawcy oraz personelu, gwarantujące realizację projektu zgodnie z założonym harmonogramem i budżetem. Tymczasem wnioskodawca wskazał jedynie, że koordynatorem projektu będzie L. B., dalej stwierdzając już w liczbie mnogiej, że "Osoby te posiadają doświadczenie w realizacji licznych projektów, będą więc odpowiedzialni za sprawne zarządzanie projektem, minimalizując ryzyko nieprawidłowej realizacji z powodu braku zdolności organizacyjnych czy doświadczenia". Opis w tym przypadku jest nieprecyzyjny, gdyż wskazano jako koordynatora projektu tylko jedną osobę, a dalej już jest mowa o osobach, które posiadają niezbędne doświadczenie, jednak nie zostały one w ogóle wskazane. Nie przestawiono też jakie kompetencje i doświadczenie posiada wymieniony we wniosku koordynator projektu. Nie sprecyzowano jakie liczne projekty zostały zrealizowane przez "te osoby". Tymczasem Instrukcja wypełniania wniosku wyraźnie nakazuje unikać ogólnikowych stwierdzeń, gdyż ogólnikowy, niespójny lub niejednoznaczny opis projektu uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku, jak to miało miejsce w przypadku strony. Organ zwrócił także uwagę, że protestujący zawarł w proteście informacje odnośnie personelu, których nie przedstawiono w dokumentacji aplikacyjnej. Nie były więc znane ekspertom. Powołując § 7 pkt 4 Regulaminu konkursu organ wyjaśnił, że na etapie wnoszenia/rozstrzygania protestu wnioskodawca nie może wnosić dodatkowych dokumentów/informacji, których nie dołączył/przedstawił w trakcie oceny projektu, a które mogłyby rzutować na jej wynik. W tej sytuacji protest w tej części nie mógł zostać uwzględniony. Odnośnie kryterium merytorycznego punktowego zerojedynkowego "Realność wskaźników" organ stwierdził, że ocena ekspertów w tym zakresie została przeprowadzona nieprawidłowo, a protest uznał za zasadny. Stanowisko w w/w zakresie IZ RPO zajęła w piśmie z [...] r. W skardze strona zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik oceny tj.: - art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez ich błędną wykładnię skutkującą ich niezastosowaniem, a wskutek tego dokonanie oceny wniosku o dofinansowanie oraz rozpatrzenie protestu bez zachowania zasad rzetelności i przejrzystości, jak i wbrew przyjętym kryteriom wyboru, tj. określenie w przyjętym regulaminie konkursu oraz instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie zasad naruszających zasadę przejrzystości poprzez nie wskazanie w sposób konkretny i przejrzysty, klarowny dla wnioskodawcy, warunków i sposobu oceny poszczególnych kryteriów, m.in. kryterium w zakresie wykazania doświadczenia wnioskodawcy; - art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez jego błędną wykładnię skutkującą jego niezastosowaniem, a wskutek tego niedokonanie wyboru projektu skarżącej, pomimo tego, że spełnił on kryteria wyboru projektów w stopniu, który powinien skutkować jego wyborem do dofinansowania; - art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez jego błędną wykładnię skutkującą jego niezastosowaniem, a wskutek tego prowadzenie konkursu, w tym w szczególności oceny projektów, z naruszeniem postanowień regulaminu konkursu, tj. bez uwzględnienia postanowień rozdziału 4 Regulaminu (Procedura weryfikacji warunków formalnych, występowania oczywistych omyłek, oceny i wyboru projektów do dofinansowania), co skutkowało brakiem wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku z zakresie potencjału organizacyjnego (zasobów ludzkich), podczas gdy wezwano wnioskodawcę do doprecyzowania innych części wniosku, co w ostateczności skutkowało negatywną oceną wniosku i negatywnym rozpatrzeniem protestu; - art. 53 ust. 1 w zw. z art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez ich błędną wykładnię skutkującą niezastosowaniem, a wskutek tego brak rzetelnego, przejrzystego i prawidłowego rozpoznania protestu, a w konsekwencji nieuwzględnienie zasadnych zarzutów skarżącej spółki co do przeprowadzonych ocen. 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik oceny tj. § 7 ust. 3 i ust. 6 Regulaminu procedury odwoławczej dla wnioskodawców IP RPO WSL (załącznik nr 4 Regulamin konkursu nr [...]) poprzez brak wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych w proteście zarzutów, przeanalizowania zgodności wniosku z kryteriami wskazanymi w proteście, nierozpatrzenie protestu w sposób wnikliwy i rzetelny, a w konsekwencji jego nieuwzględnienie, podczas gdy protest jako zasadny zasługiwał na uwzględnienie w całości. W konsekwencji skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Pośredniczącą Regionalnego Programu Operacyjnego, tj. Śląskie Centrum Przedsiębiorczości. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - zwana dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się ustawę z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm. – tzw. ustawa wdrożeniowa), która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a., która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. poprzez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania, zgodnie z intencją ustawodawcy, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów. Jednocześnie wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", w art. 50 tej ustawy ustawodawca przesądził, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Zgodnie z art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, do zadań instytucji zarządzającej, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), należy w szczególności przygotowanie propozycji kryteriów wyboru projektów, spełniających warunki określone w art. 125 ust. 3 lit.a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L.2013.347.320). W myśl art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym, a wybór określonego trybu należy do właściwej instytucji (art. 38 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 4 ustawy wdrożeniowej). Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin konkursu określa w szczególności: nazwę i adres właściwej instytucji; przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu; formę konkursu; termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu i sposób uzupełniania w nich braków formalnych oraz poprawiania w nich oczywistych omyłek; wzór wniosku o dofinansowanie projektu; wzór umowy o dofinansowanie projektu; kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia; kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów w konkursie; maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu; środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy; sposób podania do publicznej wiadomości wyników konkursu; formę i sposób udzielania wnioskodawcy wyjaśnień w kwestiach dotyczących konkursu (art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej). Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek dokładnego i wyczerpującego przygotowania wniosku, z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Zgodnie z warunkami przedmiotowego konkursu opisanymi w Regulaminie konkursu (m.in. Rozdział 6 – Kryteria wyboru projektów), ocena wniosków dokonywana jest w oparciu o kryteria wyboru projektów zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WSL 2014-2020, przedstawione w załączniku nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego 2014-2020. Kryteria wyboru projektów zostały zamieszczone pod ogłoszeniem o konkursie. W myśl punktu 6 rozdziału 6 Regulaminu, na etapie oceny spełnienia kryteriów merytorycznych projekt jest weryfikowany pod kątem spełnienia kryteriów punktowych zerojedynkowych, do których należą m.in.: innowacyjność projektu, potencjał finansowy, organizacyjny i administracyjny Wnioskodawcy, realność wskaźników. W przypadku niespełnienia któregokolwiek z kryteriów punktowych zerojedynkowych wniosek zostaje negatywnie oceniony na etapie oceny merytorycznej. Wnioskodawca przystępując do konkursu powinien znać jego zasady, bowiem są one publikowane i dostępne dla wszystkich wnioskodawców w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w swoich działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc zobowiązany jest do tych zasad stosować się. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymaganiami konkursu, spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Pomocna w przygotowaniu dokumentacji aplikacyjnej (w tym wniosku) jest Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie, która w tym przypadku stanowiła załącznik nr 2 do Regulaminu konkursu. Jak przyjął organ w zaskarżonej odpowiedzi na protest, po uwzględnieniu części zarzutów protestu, sporna pozostała kwestia spełnienia przez skarżącą kryterium merytorycznego: Potencjał finansowy, organizacyjny i administracyjny, zakresie potencjału organizacyjnego (zasobów ludzkich). Według IZ RPO, zadaniem wnioskodawcy było takie przedstawienie i opisanie w tym punkcie zasobów kadrowych, aby z opisu wynikały zdolności organizacyjne i doświadczenie wnioskodawcy, personelu, gwarantujące realizację projektu zgodnie z założonym harmonogramem i budżetem. Tymczasem skarżąca przedstawiła nieprecyzyjny opis, zawierający ogólnikowe i nie pełne (nie dokończone zdania) stwierdzenia, przez co był on niespójny lub niejednoznaczny. Z kolei według skarżącej, wniosek w tej części był spójny i wyczerpujący, a w razie wątpliwości ŚĆP, winna ona wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku z zakresie potencjału organizacyjnego (zasobów ludzkich), tym bardziej, że wezwano wnioskodawcę do doprecyzowania innych części wniosku. W sporze tym rację należało przyznać organowi. Wskazać trzeba, że Instrukcja wypełniania wniosku w części II obliguje do unikania przy wypełnianiu wniosku zwrotów ogólnikowych, czy niejednoznacznych. W instrukcji do wypełniania części B.10, tj. objętej przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie, wskazano, że należy w niej opisać m.in. zdolności organizacyjne i doświadczenie Wnioskodawcy gwarantujące realizację projektu zgodnie z założonym harmonogramem i budżetem. Ponadto, należy przedstawić opis odpowiadający na następujące pytania: - czy aktualne zasoby ludzkie są wystarczające do realizacji projektu, - czy zasoby techniczne (posiadana infrastruktura) są wystarczające do realizacji projektu, czy Wnioskodawca ma doświadczenie w realizacji podobnych przedsięwzięć. Analizując treść tej części wniosku wskazać trzeba, że skarżąca podała, iż: "posiada niezbędne kompetencje i zasoby do realizacji przedsięwzięcia". "Personel odpowiedzialny za projekt: " "Pieczę nad całością projektu i jego wpływem na całość" "Koordynatorem projektu będzie L. B." "Osoby te posiadają doświadczenie w realizacji licznych projektów, będą więc odpowiedzialni za sprawne zarządzanie projektem minimalizując ryzyko nieprawidłowej realizacji z powodu braku zdolności organizacyjnych czy doświadczenia". "Oprócz już zatrudnionych pracowników Wnioskodawca w związku z realizacją projektu planuje zatrudnienie dodatkowych 8 osób - kryterium wyboru pracowników to odpowiednie wykształcenie i doświadczenie." "Wnioskodawca ma również doświadczenie w realizacji podobnych przedsięwzięć ze środków własnych, w tym: " Rację ma organ twierdząc, że wniosek w tej części jest ogólnikowy, zawiera nie dokończone wypowiedzi i nie pozwala odpowiedzieć na pytanie, czy aktualne zasoby ludzkie są wystarczające do realizacji projektu. Stwierdzenie, że wnioskodawca posiada niezbędne kompetencje i zasoby do realizacji przedsięwzięcia jest gołosłowne, jeśli nie zostanie poparte wykazaniem tych kompetencji. Podobnie stwierdzenie, że bliżej nieokreślone osoby posiadają doświadczenie w realizacji licznych projektów, przy czym żadnego projektu nie wskazano. Pozostawiono bowiem nie uzupełnioną część, mającą wskazywać personel odpowiedzialny za projekt. Także w przypadku planowanego zatrudnienia dodatkowych 8 osób nie wskazano jakie "odpowiednie wykształcenie i doświadczenie" powinni posiadać. Wskazano, że koordynatorem projektu będzie L. B., jednak nie określono w jakikolwiek sposób jego kwalifikacji. Końcowo wnioskodawca podał, że ma również doświadczenie w realizacji podobnych przedsięwzięć ze środków własnych, przy czyn żadnego z nich nie wskazał. W związku z powyższym słusznie podniósł organ, że tak przedstawiona treść wniosku nie dowodzi posiadania przez skarżącą zasobów kadrowych, zdolności organizacyjnych i doświadczenia gwarantujących realizację projektu zgodnie z harmonogramem i budżetem. Podkreślić trzeba, że projekt objęty wnioskiem dotyczy wdrożenia technologii innowacyjnej w skali kraju. Co więcej, jak podniósł wnioskodawca, dotychczas w Polsce nie ma zakładów zajmujących się wytwarzaniem powłok na wyrobach z magnezu i stopach magnezu, a proponowane rozwiązanie może zostać uznane za innowację na skalę światową (część B.9). W tej sytuacji przedstawienie i opisanie kompetentnych zasobów kadrowych, doświadczenia wnioskodawcy, gwarantujących realizację tak nowatorskiego projektu zgodnie z założonym harmonogramem i budżetem, było konieczne. Nie ma przy tym racji skarżąca podnosząc w skardze, że wymagane było wezwanie wnioskodawcy do doprecyzowania wniosku, a niezrealizowanie tego wymogu skutkowało negatywną oceną wniosku i negatywnym rozpatrzeniem protestu. Zwrócić trzeba uwagę, że według rozdziału 4 Regulaminu konkursu, wezwania mogą być stosowane jedynie przy stwierdzeniu braków w zakresie warunków formalnych wniosku i dotyczą oczywistych omyłek. Tymczasem w tym przypadku braki mają charakter merytoryczny. Z tej przyczyny zarzuty skargi w w/w zakresie Sąd uznał za nietrafne. Podobnie Sąd ocenił zarzuty skargi wskazujące na trudności wnioskodawcy w zrozumieniu zasad wypełniania wniosku. Sąd nie podziela w tym zakresie zarzutu skargi naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, w/g którego właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zarzut naruszenia powyższych zasad można by uznać za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz przy braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadniania. Taka sytuacja jednak w sprawie nie wystąpiła. Podkreślić trzeba, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Przystępując do konkursu powinien on znać w pełni jego zasady, w tym regulamin oraz instrukcję wypełniania wniosku, i do tych zasad precyzyjnie się stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy, a niedociągnięcia czy niedopowiedzenia w argumentacji lub opisie poszczególnych pozycji wniosku, obciążają wyłącznie wnioskodawcę. Sąd nie dopatrzył się w tym zakresie uchybień w Regulaminie konkursu czy Instrukcji wypełniania wniosku. Ponownie przypomnieć trzeba, że analiza wniosku w części objętej sporem pokazuje, że nie został on przez skarżącego wypełniony w pełni i precyzyjnie. Nie dowodzi natomiast niezrozumienia zasad jego wypełniania spowodowanego błędami Regulaminu czy Instrukcji. W tym zakresie, w realiach rozpoznawanej sprawy, Sąd po zapoznaniu się z treścią Regulaminu, Instrukcji wypełniania wniosku, treścią wniosku i argumentami organu zawartymi w odpowiedzi na protest, nie podzielił zarzutów skargi, w tym naruszenia art. 39 ust. 2 i art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Raz jeszcze podkreślić trzeba, że zgodnie z warunkami przedmiotowego konkursu opisanymi w Regulaminie konkursu, niespełnienie w ramach oceny merytorycznej któregokolwiek z kryteriów oceny powoduje, że projekt otrzymuje ocenę negatywną, na skutek czego nie może być skierowany do kolejnego etapu. W ocenie Sądu, Zarząd Województwa trafnie przyjął, że nie zostało spełnione przez stronę skarżącą omówione wyżej kryterium. [pic][pic]Argumentacja strony skarżącej w zakresie dotyczącym spełnienia powyższego kryterium – jak Sąd wyżej wskazał - nie zasługuje na uwzględnienie. W konsekwencji zarzuty naruszenia art. 53 ust. 1 w zw. z art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej okazały się niezasadne. Nie podzielił Sąd także zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. wskazywanego Regulaminu procedury odwoławczej. Organ, zdaniem Sądu, wnikliwie przeanalizował zgłoszone w proteście zarzuty, rzetelnie i rzeczowo odnosząc się do argumentów protestu. Natomiast nieuwzględnienie stanowiska skarżącej nie może stanowić o naruszeniu procedury odwoławczej, szczególnie, że organ swoje stanowisko wyczerpująco uzasadnił. Reasumując, stosownie do treści art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, tylko stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik oceny, mogłoby skutkować uchyleniem kontrolowanego przez sąd aktu. W rozpoznawanej sprawie Sąd – wbrew zarzutom skargi - takich nieprawidłowości nie stwierdził. W tym stanie rzeczy Sąd, po zapoznaniu się z aktami sprawy i stanowiskami stron, uznał że ocena projektu przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa. Dlatego też na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił.