III SA/Gl 1443/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej), w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. W skardze z [...] r. Strona skarżąca "A" sp. z o.o. w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r. wymierzającą karę pieniężną w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie strona podniosła w pierwszej kolejności, iż za wstrzymaniem przemawia wysokie prawdopodobieństwo wadliwości zaskarżonej decyzji. Strona wskazała także, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej oraz wyrządzić znaczną i nieodwracalną szkodę. Strona podniosła, że ze względu na dokonane przez Urząd Celny zatrzymania urządzeń do gier (ok. [...]szt.) sytuacja finansowa spółki została mocno naruszona, co według strony potwierdza załączony do wniosku rachunek zysków i strat. Strona powołując się na powyższy rachunek zysków i strat podniosła, że w styczniu 2013 r. spółka wypracowała zysk w wysokości [...] zł, a w maju 2013 r. miała stratę [...] zł. Oznacza to zdaniem strony, że taka sytuacja może doprowadzić do upadłości spółki czyli sytuacji, która nie może być naprawiona przez późniejszy zwrot świadczenia. Strona podniosła również, że organ egzekucyjny nie dokonał oszacowania zajętych ruchomości i dokonuje dalszych zajęć mimo, że dotychczas zajęte urządzenia i rachunki przekraczają już kwotę wymierzonej kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle zacytowanego przepisu nie budzi zatem wątpliwości stwierdzenie, że zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych, zatem zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji prawnej. Rozważając zasadność wstrzymania zaskarżonej decyzji należy podkreślić, iż wstrzymanie jej wykonania nie może prowadzić do wywołania skutku tożsamego z uwzględnieniem skargi, ponadto sąd badając kwestię wpadkową wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu nie może poddać ocenie, czy to zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. U podstaw uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą lec zarzuty skierowane przeciwko samej decyzji. Dlatego obszerna część uzasadnienia wniosku strony ukierunkowana na wykazanie, iż już sama wadliwość decyzji przemawia za wstrzymaniem jej wykonania nie może zostać uwzględniona. Sąd bowiem na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie bada zarzutów, dotyczących zaskarżonej decyzji, które będą podlegały ocenie dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Również podnoszone przez stronę zarzuty dotyczące bezprawności działań organów egzekucyjnych nie są badane przez Sąd w trakcie rozpatrywaniu wniosku o ochronę tymczasową. W przypadku prowadzenia egzekucji z naruszeniem prawa Strona może korzystać z ochrony przewidzianej w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. nr 1015 ) Trzeba podkreślić, iż Strona skarżąca, żądając wstrzymania wykonania decyzji, ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FZ 585/06). Nie wystarczającą przesłanką do uwzględnienia wniosku jest zatem jedynie ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją, ale także materiałem dowodowym (tak: m.in. Komentarz do art. 61 ppsa [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie strona nie wypełniła tego obowiązku, a uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonanie decyzji ogranicza się jedynie do wskazania, że nieodwracalna szkoda w postaci upadłości spółki może nastąpić. Spółka nie nadesłała dowodów przedstawiających globalną sytuację materialno – finansową w jakiej się obecnie znajduje. Dołączone do wniosku dowody wskazują w sposób wycinkowy jej sytuację finansową. Z nadesłanego rachunku zysku i strat nie wynika w sposób bezpośredni, że spółce grozi upadłość. Z rachunku wynika jedynie, iż w maju 2013 r. spółka miała stratę w wysokości około [...] tys. złotych. Jednakże nadesłany dokument nie zawiera informacji na podstawie którego można by ocenić całościowo sytuację majątkowo finansową gdyż brak w nim pozycji co do wartości majątku spółki. Na podstawie tego jedynie dokumentu trudno ocenić, czy istotnie jak spółka twierdzi, grozi jej upadłość, czyli sytuacja w której zobowiązania przewyższają wartość majątku. Ponadto zestawiając stratę spółki z maja 2013 r. w wysokości około [...] tys. złotych z relatywnie wysokim przychodem wynoszącym [...] tys. złotych, trudno uznać że spółka faktycznie zmierza w kierunku upadłości, którą spowoduje egzekucja kary pieniężnej w kwocie [...] tys. złotych. Strona w uzasadnieniu wniosku wskazała, że grozi jej utrata płynności finansowej, jednak załączonymi dokumentami tego nie wykazała. Podsumowując strona uzasadniając wniosek o ochronę tymczasową, nie przedstawiła wyczerpująco związku przyczynowo skutkowego pomiędzy wykonaniem zaskarżonej decyzji a znaczną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Strona ograniczyła się do wskazania jedynie pewnych elementów mogących sugerować jej pogarszającą się sytuację finansową, takich jak zajmowane ruchomości, poniesiona strata w maju 2013 r. To zaś powoduje odmowę przychylenia się do wniosku, gdyż to na stronie spoczywa ciężar udowodnienia iż znajduje się sytuacji uzasadniającej przyznanie ochrony tymczasowej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.