III SA/Gl 1453/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Targoński ( spr. ) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją administracyjną postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2007 r. oddalona została skarga W. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją rozstrzygającą o powstaniu długu celnego, w związku z nielegalnym wprowadzeniem towaru na polski obszar celny. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku sporządził i podpisał reprezentujący W.S. doradca podatkowy M.D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem § 2 i 3. Zgodnie z wyjątkiem zastrzeżonym w § 3 pkt 1 skarga kasacyjna może być ponadto sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych. Obowiązkami podatkowymi w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Z kolei zgodnie z art. 2 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przepisy tej ustawy stosuje się do podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego, do których określenia uprawnione są organy podatkowe. Natomiast w myśl art. 2 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również do opłat oraz innych niepodatkowych należności budżetu państwa, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne niż wymienione w § 1 pkt 1 organy. Powołany przepis art. 2 § 2 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do naliczenia i uiszczenia należności celnych przywozowych i należności celnych wywozowych odnoszących się do towaru, gdyż ustalenie kwoty wynikającej z długu celnego oraz innych należności pobieranych przez organ celny następuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.). Na podstawie odesłania zawartego w art. 262 Kodeksu celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego (por. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r. sygn. akt I GSK 488/05, LEX CD nr systemowy 238597) Zaskarżony skargą kasacyjną wyrok z dnia 9 sierpnia 2007 r. nie został wydany w sprawie dotyczącej obowiązków podatkowych, lecz w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją, w której organ celny określił kwotę długu celnego w związku z nielegalnym wprowadzeniem towaru na polski obszar celny (art. 210 Kodeksu celnego). Powyższe oznacza, że skarga kasacyjna od tego wyroku nie mogła być sporządzona przez doradcę podatkowego, gdyż w świetle art. 175 § 3 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi doradca podatkowy nie jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu prawa celnego. Na koniec dodać przyjdzie, że skarżącemu doręczono uzasadnienie i odpis wyroku wraz z pouczeniem o terminie i wymogach skargi kasacyjnej. W tych okolicznościach Sąd - działając na podstawie art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną, odrzucił.