III SA/Gl 1455/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z 21 października 2015 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] r. skarżąca, za pośrednictwem swojego pełnomocnika, doradcę podatkowego M.P. wniosła skargę do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r., nr [...] W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...]r. W dniu [...]r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniesiony został sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, jednakże niezawierający podpisu. Dlatego też na mocy zarządzenia z 23 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu pod rygorem jego odrzucenia w terminie 7 dni. Odpis pisma zawierającego to wezwanie został doręczony pełnomocnikowi, do rąk upoważnionego pracownika kancelarii w dniu [...]r. W terminie, który upłynął bezskutecznie dniu [...] r. braki formalne nie zostały uzupełnione. Natomiast pismem datowanym na [...]r. i tego dnia nadanym w urzędzie pocztowym, skarżąca złożyła sporządzony przez siebie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu wraz z podpisanym przez siebie egzemplarzem sprzeciwu. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jej pełnomocnik, po otrzymaniu wezwania z Sądu przesłał je skarżącej za pośrednictwem poczty elektronicznej, jednakże stosowna wiadomość nie dotarła do skarżącej z powodu "niewyjaśnionych przyczyn technicznych". Okoliczność tę skarżąca ustaliła w dniu [...] r. w wyniku audytu stanu spraw prowadzonych przed tutejszym Sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika i fakt osobistego jej działania w sprawie nie ma wpływu na wynikający z art. 67 § 5 P.p.s.a. obowiązek Sądu doręczania pism wyłącznie pełnomocnikowi. Skarżąca w treści pełnomocnictwa z [...] r., złożonego w niniejszej sprawie, nie ograniczyła zakresu umocowania pełnomocnika. Ewentualne problemy komunikacyjne w kontaktach pełnomocnika z mocodawcą nie stanowią przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, na co wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 7 maja 2004 r., OZ 109/14 ONSA WSA 2004, nr 1 poz. 2, postanowienie WSA w Warszawie z 8 marca 2004 r.III SA 3211/03, niepubl.) Skarżąca, co należy podkreślić poza powołaniem się na "niewyjaśnione przyczyny techniczne" nie uprawdopodobniła by poza pocztą elektroniczną nie miała innych możliwości kontaktu z pełnomocnikiem (rozmowa w kancelarii, telefon, faks etc.). Należy podkreślić, że zakłócenia w kontakcie pełnomocnika z mocodawcą mogą stanowić przesłankę przywrócenia terminu tylko wówczas gdy są nie są zawinione przez którąkolwiek z tych osób a w tym wypadku fakt taki nie został w najmniejszym stopniu uprawdopodobniony. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.