III SA/Gl 1456/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 1456/15 w ten sposób, że w miejsce błędnie oznaczonego numeru decyzji "[...]" wpisać numer "[...]". Postanowieniem z dnia 1 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 października 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W sentencji ww. postanowienia wystąpiła omyłka w numerze zaskarżonej decyzji. Zamiast prawidłowego numeru decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. "[...]" błędnie wpisano numer "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W niniejszej sprawie, w wyniku oczywistego błędu pisarskiego, w sentencji postanowienia wpisano nieprawidłowy numer zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...], co wynika z całości akt sądowych. Nadto niniejsze sprostowanie jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego dostrzeżoną oczywistą omyłkę należało sprostować z urzędu zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).