III SA/Gl 1458/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-02-08
Skład orzekający: Barbara Orzepowska-Kyć
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, który nie został podpisany przez pełnomocnika skarżącej, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, powinien zostać odrzucony?Ratio decidendi
Sąd odrzucił sprzeciw, ponieważ skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych w postaci braku podpisu na sprzeciwie, nie dokonała tej czynności w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sprzeciw nie został podpisany. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało odebrane przez upoważnionego pracownika, jednak skarżąca nie uzupełniła braku formalnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 października 2015 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odrzucić sprzeciw.
Pismem z dnia 4 listopada 2015 r. skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gliwicach z dnia 21 października 2015 r., którym odmówiono jej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Jednocześnie poinformowano, że brak ten może zostać uzupełniony przez podpisanie sprzeciwu w siedzibie tutejszego Sądu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłkę adresowaną do pełnomocnika skarżącej, zawierającą przedmiotowe wezwanie odebrała w dniu
11 grudnia 2015 r. J. K. – upoważniony pracownik, a zatem termin do uzupełnia braku formalnego sprzeciwu upłynął z dniem 18 grudnia 2015 r.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania zawierającego pouczenie konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie z kolei do art. 49 § 1 tej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw, wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, nie zawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie brak formalny sprzeciwu w postaci braku podpisu nie został pomimo prawidłowego wezwania Sądu usunięty, a termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie z dniem 18 grudnia 2015 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 259 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło