III SA/Gl 146/08

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 27 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata postanawia: oddalić wniosek. Pismem datowanym z dnia [...] skarżący Z. J. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Jednocześnie wniósł o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu skarżącego na postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 maja 2008r., odmówił przyznania wnioskowanego prawa pomocy z uwagi na nie wykazanie przez wnioskodawcę w dostateczny i przekonujący sposób, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. Natomiast w dniu [...] skarżący złożył "zażalenie-wniosek" wnosząc o całkowite zwolnienie z opłaty sądowej, a pismem z dnia [...] wraz z dołączonym formularzem urzędowym zwrócił się o prawo pomocy w zakresie obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie adwokata. Dodatkowo w uzasadnieniu podał, że zajmowane przezeń mieszkanie stanowi własność wnuka, żona skarżącego jest właścicielką [...] nieruchomości w postaci [...] i [...] odziedziczonego po rodzicach. Skarżący utrzymuje się z [...] w kwocie [...] zł a jego żona ze świadczenia [...] w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Z treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wynika, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być zmieniane i uchylane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były one zaskarżone a nawet prawomocne. Ponieważ w przedmiotowej sprawie Sąd wydał już postanowienie odmawiające skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zatem w niniejszym postępowaniu wpadkowym należało w pierwszej kolejności zbadać czy skarżący powołał we wniosku nowe okoliczności, których nie podniósł uprzednio. W odpowiedzi na powyższe pytanie stwierdzić należy, że skarżący ograniczył się do podania tych samych informacji, które Sąd w postanowieniu z 21 lipca 2008 r. uznał za niewystarczające do przyznania wnioskowanego wcześniej prawa pomocy. Ponieważ do wydania postanowienia na podstawie art. 165 P.p.s.a. warunkiem koniecznym jest zmiana okoliczności mająca charakter obiektywny, a nie wyłącznie zmiana stanowiska Sądu, dlatego też brak jest podstaw do zmiany powyższego postanowienia. Jeżeli skarżący nie zgadzał się wówczas z pierwotnym stanowiskiem Sądu mógł skorzystać z uprawnienia do złożenia zażalenia, o czym był pouczony. Zwrócić należy uwagę, że skarżący w rozpoznawanym obecnie wniosku wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, co stanowi rozszerzenie pierwotnego wniosku. Jednakże Sąd uznał, że brak jest podstaw do ustanowienia skarżącemu adwokata z urzędu, gdyż na obecnym etapie postępowania pomoc fachowego pełnomocnika nie jest niezbędna. Strona może bowiem sama wnosić pisma procesowe i stosownie do art. 6 P.p.s.a. będą jej udzielane stosowne wskazówki co do czynności procesowych, a także będzie pouczana o skutkach prawnych tych czynności, skutkach zaniedbań. Co więcej sąd administracyjny wydając orzeczenie kończące postępowanie zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a. nie jest związany granicami skargi, a co za tym idzie jest on zobowiązany wziąć z urzędu pod uwagę również okoliczności niepodniesione w skardze a przemawiające za jej uchyleniem. Z tych to powodów uznać należy, że ewentualne dofinansowanie strony skarżącej w zakresie pokrycia kosztów pełnomocnictwa jest niecelowe w sytuacji, gdy skarżący w ogóle nie musi ponosić tychże kosztów. Kierując się powyższym Sąd na podstawie art. 165 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.