III SA/Gl 1465/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonego sprzeciwu postanawia: oddalić wniosek. Wnioskiem z 7 stycznia 2016 r. skarżąca domagała się przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonego sprzeciwu. W jego uzasadnieniu wskazała, że "11 grudnia 2015 r. jej pełnomocnik otrzymał stosowne wezwanie do podpisania lub nadesłania podpisanego odpisu sprzeciwu od postanowienia dotyczącego odmowy przyznania prawa pomocy. W tym samym dniu, tj. 11 grudnia 2015 r. przesłał je skarżącej za pomocą poczty mailowej, gdyż zakres świadczonych usług pełnomocnika nie obejmuje procedury przyznania prawa pomocy". Jednak ze względu na "niewyjaśnione przyczyny techniczne wiadomość mailowa nie dotarła do niej. Dopiero w wyniku audytu stanu spraw prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym przeprowadzonym 5 stycznia 2016 r. ustaliła, że korespondencja mailowa przesłana przez pełnomocnika nie dotarła do niej". To oznacza, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych złożonego sprzeciwu nastąpiło bez jej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna też dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być stosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie prośby przez zainteresowanego w terminie wskazanym oraz dokonanie czynności dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem także uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek okoliczności od niej niezależnych. Wprawdzie wskazała, że z niewyjaśnionych przyczyn technicznych wiadomość e-mail, za pomocą której jej pełnomocnik przekazał jej wezwanie do usunięcia braków formalnych złożonego sprzeciwu do niej nie dotarła, niemniej jednak stwierdzenia tego w żaden sposób nie uwiarygodniła. Do wniosku o przywrócenie terminu nie dołączyła bowiem fragmentów logów dokumentujących wiadomości przysłane na jej pocztę elektroniczną 11 grudnia 2015 r. oraz informacji uzyskanej od operatora usługi hostingowej, na którego serwerze posiada konto poczty elektronicznej, z której wynikałoby, że z adresu e-mail jej pełnomocnika na jej adres e-mail nie wpłynęła w dniu 11 grudnia 2015 r. żadna wiadomość bądź wpłynęła, ale została zakwalifikowana jako spam przez filtry poczty przychodzącej stosowane przez operatora jak również programy używane do odbioru i archiwizowania poczty. W tej sytuacji podane w treści wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia jako gołosłowne nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Tym bardziej, że w sprawie reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika, który jak wynika z dołączonego do akt pełnomocnictwa reprezentuje ją przed tut. Sądem. Umocowany jest zatem, wbrew temu co twierdzi strona, nie tylko do wniesienia sprzeciwu (vide: art. 259 ustawy p.p.s.a.), ale również do jego podpisania (vide: art. 46 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a.) w sytuacji kiedy mocodawca uczynić tego osobiście nie może. Dlatego przyjmując obiektywny miernik staranności w działaniach pełnomocnika, który należycie dba o interesy swojego klienta, przyjąć należy, że brak staranności w prowadzeniu sprawy, czy brak nadzoru nad korespondencją kierowaną do strony nie może być rekompensowany przywróceniem uchybionego terminu. Nieuwagi czy zaniedbania pełnomocnika, który z niewyjaśnionych przyczyn uchyla się od podpisania złożonego przez stronę sprzeciwu nie można kwalifikować jako brak winy. W sytuacji bowiem, kiedy strona decyduje się na ustanowienie fachowego pełnomocnika jego uchybienia czy zaniedbania obciążają samą stronę, a zatem nie mogą przemawiać za przywróceniem uchybionego terminu. Dlatego też Sąd w składzie to orzekającym działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a postanowił jak w sentencji.