III SA/Gl 1491/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odmowy wstrzymania wykonania decyzji) w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na ww. postanowienie, zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K: • z dnia [...] r., nr [...], określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty 2003 r. oraz okres od kwietnia do grudnia 2003 r.; • z dnia [...] r., nr [...], określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do marca 2004 r. oraz listopad i grudzień 2005 r.; • z dnia [...] r., nr [...], określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, kwiecień 2006 r. oraz okres od września do grudnia 2006 r. Wniosek strony nie został w jakikolwiek sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.) W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przedmiotowej sprawie został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, objętych wnioskiem strony skarżącej o stwierdzenie ich nieważności. Wniosek o wstrzymanie wykonania cytowanych na wstępie decyzji nie zawiera jednak uzasadnienia. Skarżący w żaden sposób nie umotywował swojego wniosku i nie wskazał żadnych przesłanek, których wystąpienie w stanie faktycznym sprawy skutkowałoby uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych. Strona nie powołała nawet ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotowych aktów administracyjnych. Co istotne, również z analizy akt administracyjnych nie wynika, aby istniały przesłanki do uwzględnienia wniosku złożonego przez stronę skarżącą. Jeżeli strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to trudno przecież przyjąć, że wykonanie zaskarżonych decyzji spowodowałoby znaczną szkodę. Brak również w uzasadnieniu wniosku argumentów wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.