III SA/Gl 1493/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w likwidacji w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r. Referendarz sądowy, rozpatrując wniosek A Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w Z. o przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Pismem z dnia 8 marca 2017 r. Strona skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego. Zarządzeniem z dnia 20 marca 2017 r. wezwano Stronę skarżącej do uzupełnienia braku formalnego poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Opisane wezwanie zostało doręczone Strony skarżącej w dniu 30 marca 2017 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Brak formalny sprzeciwu nie został uzupełniony w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 258 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) referendarze sądowi są uprawnieni do wydawania na posiedzeniu niejawnym postanowień, co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy. Natomiast jak stanowi art. 259 § 1 P.p.s.a. między innymi od postanowień, o których mowa w art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a. strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu (brak podpisu) zostało doręczone Stronie skarżącej w dniu 30 marca 2017 r., a zatem termin siedmiu dni na uzupełnienie tego braku upłynął z dniem 6 kwietnia 2017 r., przy czym opisany brak formalny sprzeciwu nie zostały uzupełniony. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd działając na podstawie art. 259 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.