III SA/Gl 1520/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika J.K. – adwokata B.J. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2007r. o sygn. akt III S.A./Gl 1520/06 w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi za zastępstwo procesowe wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu zażaleniowym p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 28 września 2007r. o sygn. akt III S.A./Gl 1520/06 po rozpoznaniu sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach – oddalił skargę. Następnie postanowieniem z dnia 15 października 2007r. Sąd przyznał pełnomocnikowi stosowne wynagrodzenie za udzielenie pomocy prawnej z urzędu. W dniu [...] wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenia go na adres kancelarii. Zarządzeniem z dnia [...] Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od tegoż wniosku, co wykonano pismem z dnia [...]. Następnie zarządzeniem z dnia [...] Sąd z urzędu uchylił w/w zarządzenie w pkt 2 dot. wezwania do uiszczenia opłaty. W uzasadnieniu stwierdził, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2007r. strona skarżąca została zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych i wskutek tego nie miała obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia. Jednakże w dniu [...] wpłynęło do Sądu zażalenie pełnomocnika skarżącego na wspomniane zarządzenie z dnia [...], w którym zakwestionowano zasadność żądania wniesienia opłaty. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2007r. Sąd odrzucił zażalenie, gdyż wobec uchylenia z urzędu w dniu 24 października 2007r. kwestionowanego zarządzenia w dacie orzekania nie istniał już w obrocie prawnym przedmiot wniesionego zażalenia tj. zaskarżane przez stronę zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Jednocześnie odnosząc się do wnioskowanych przez pełnomocnika skarżącego kosztów zastępstwa procesowego z tytułu wniesionego zażalenia Sąd nie uwzględnił wniosku i podkreślił, że przyznane postanowieniem z dnia 15 października 2007r. wynagrodzenie za zastępstwo wykonane na zasadzie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie obejmuje wszelkie koszty zastępstwa procesowego jednego pełnomocnika związane ze sprawą zakończoną wyrokiem z dnia 28 września 2007r. W dniu [...] wpłynął do Sądu wniosek adwokata B. J. o uzupełnienie postanowienia z dnia 6 grudnia 2007r. przez orzeczenie o nieuiszczonych kosztach zastępstwa adwokackiego w postępowaniu zażaleniowym pełnionego z urzędu. Na uzasadnienie swego stanowiska pełnomocnik skarżącego wskazał, iż nie mógł wiedzieć o wcześniejszym uchyleniu wadliwego zarządzenia, nadto postanowienie z 15 października 2007r. w przedmiocie kosztów pomocy prawnej nie zawierało wynagrodzenia za postępowanie zażaleniowe, gdyż zażalenie było sporządzone w terminie późniejszym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Natomiast jak wynika z akt sprawy zażalenie na kwestionowane przez stronę skarżącą zarządzenie Przewodniczącego zostało wniesione już po uchyleniu przez Sąd z urzędu tegoż zarządzenia z dnia [...]. Zatem brak było przedmiotu zaskarżenia i konieczności podejmowania przez stronę jakichkolwiek czynności procesowych. Powyższe więc skutkowało odrzuceniem zażalenia postanowieniem z dnia 6 grudnia 2007r. jako bezprzedmiotowego, a nie zmianą uprzedniego orzeczenia w związku z zastosowaniem trybu autokontroli. Dlatego też zdaniem Sądu przyznane postanowieniem z dnia 15 października 2007r. wynagrodzenie za zastępstwo wykonane na zasadzie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie obejmuje wszelkie koszty zastępstwa procesowego jednego pełnomocnika związane ze sprawą zakończoną wyrokiem z dnia 28 września 2007 r., jego uzasadnieniem i doręczeniem. Na zakończenie już tylko należy zauważyć, że zakres dopuszczalności przedmiotu postępowania zażaleniowego uregulowano w art. 194 § 1 w/w ustawy. W pkt 9 przewidziano możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie dot. zwrotu kosztów postępowania. Skoro więc postanowieniem z dnia 6 grudnia 2007r. Sąd odrzucił zażalenie strony skarżącej i jednocześnie nie uwzględnił wniosku o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego, gdyż uznał, że zasądzone postanowieniem z dnia 15 października 2007r. wynagrodzenie za zastępstwo wykonane na zasadzie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie obejmuje wszelkie koszty zastępstwa procesowego jednego pełnomocnika związane ze sprawą zakończoną wyrokiem z dnia 28 września 2007r. – to pełnomocnikowi skarżącego przysługiwało prawo wniesienia zażalenia w tym zakresie. Natomiast z uprawnienia tego nie skorzystano. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 157 § 2 w związku z art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi