III SA/Gl 1522/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Apollo ( spr.) Sędziowie : Asesor WSA Krzysztof Targoński Asesor WSA Barbara Orzepowska - Kyć Protokolant : referent Magdalena Kurpis po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005r. przy udziale - sprawy ze skargi K.B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Sygn. akt III SA / Gl 1522 / 04 UZASADNIENIE Ostateczną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Państwowy Terenowy Inspektor sanitarny w D. orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u p. K.B. choroby zawodowej uszkodzenia słuchu wymienionej w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983. W sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. nr 65, poz. 294 ze zm. ). Następnie wnioskiem z dnia [...]r. p. K.B. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie mu uchybionego terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia [...]r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. odmówił przywrócenia terminu uznając, iż do jego uchybienia doszło z winy strony. To stanowisko organu inspekcji sanitarnej podzielił Naczelny Sad Administracyjny, który w wyniku skargi wniesionej przez p. K.B. rozpoznał sprawę i wyrokiem z dnia 14 lipca 1999r. oddalił jego skargę na postanowienie organu odwoławczego. Stwierdził w uzasadnien8iu orzeczenia, iż roztargnienie i rozgoryczenie spowodowane niekorzystną decyzją, a takie przyczyny we wniosku podał skarżący, nie spełniały przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, nie wskazywały na brak winy strony. Pismem z [...]r. p. K.B. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...]r. odmawiającej stwierdzenia u niego choroby zawodowej. Żądanie uzasadnił tym, iż decyzja byłą dla niego krzywdząca. Ostateczną decyzją z dnia [...]. Wydana na podstawie art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. odmówił wznowienia postępowania w sprawie choroby zawodowej uszkodzenia słuchu. Wskazał, iż przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wymienione są w art. 145 § 1 Kpa. Natomiast przesłanka wznowienia postępowania podana przez p. K.B. w tym katalogu się nie znajdowała. Nie znalazł również podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, bowiem nie dopatrzył się uchybień w zakończonym ostateczną decyzją administracyjną z dnia [...]r. postępowaniu w sprawie choroby zawodowej uszkodzenia słuchu. Kolejny wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej K.B. złożył [...]r. Wniosek ten, po sprecyzowaniu go uzasadnił tym, iż decyzja odmawiająca stwierdzenia u niego choroby zawodowej była dla niego krzywdząca, a ponadto dołączył do akt sprawy nowy audiogram z [...]r. określający stan jego narządu słuchu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. postanowieniem z [...]r. wznowił postępowania administracyjne w sprawie choroby zawodowej uszkodzenia u p. B. narządu słuchu. Następnie decyzją z dnia [...]r., powołując się na art. 151 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 145 § 1 Kpa odmówił uchylenia decyzji Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu stwierdził, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa można żądać wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji, jeśli wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydal decyzję. Przełożony przez p. B. audiogram nie był nowym dowodem w rozumieniu powołanego przepisu, bowiem nie istniał w dniu wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia u niego choroby zawodowej. Po drugie nie został sporządzony przez powołaną do tego placówkę diagnostyczną uprawniona do rozpoznawania chorób zawodowych. Nowe badanie wykonano 9 lat po wydaniu decyzji i w 15 lat po ustaniu narażenia na działanie hałasu. W odwołaniu od decyzji p. K.B. domagał się uchylenia decyzji organu I instancji, ponownego rozpatrzenia jego sprawy i stwierdzenia u niego choroby zawodowej, będącej następstwem 40 letniej pracy w narażeniu na hałas. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. W całości podzielił jego ustalenia i wniosek, iż p. B. nie powołał żadnej z ustawowych przesłanek warunkujących wznowienie postępowania administracyjnego, w szczególności nie przytoczył nowych okoliczności lub nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia u niego choroby zawodowej o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego p. K.B. zarzucił, iż decyzję wydano z naruszeniem prawa. Stwierdził, że nie mógł, jako 76letni człowiek brać czynnego udziału w postępowaniu polegało. Zarzucił także, iż postępowanie w jego sprawie trwa już 11 lat a jego przewlekłość została spowodowana ignorancją urzędników. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) tylko stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji - art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c powołanej ostatnio ustawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu formalnych podstaw wznowienia, a w przypadku ustalenia takiej podstawy, wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 kpa. W przypadku braku takiej podstawy ta faza postępowania kończy się wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania – art. 149 § 3 kpa. Ocena formalnych podstaw wznowienia polega na badaniu, czy żądanie wznowienia postępowania zgłoszone przez stronę lub rozważane przez organ z urzędu powołuje się na podstawy wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz, w przypadku żądania strony, czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. W drugiej fazie postępowania prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, zgodnie z art. 149 § 2 kpa prowadzone jest postępowanie co do przyczyny wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Tylko na tym etapie jest możliwy wgląd w materialnoprawny przedmiot sprawy, której wznowienie dotyczy. Prawidłowo organ administracji publicznej w tej drugiej fazie postępowania w pierwszym rzędzie zbadał, czy istniały przesłanki, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 , tj, nowe istotne okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję, na które powołał się we wniosku o wznowienie postępowania skarżący, warunkujące dopuszczalność wznowienia postępowania. W ocenie skarżącego tym dowodem był audiogram, tj. wynik badania stanu jego narządu słuchu i stopnia ubytku słuchu – przeprowadzonego [...]r. Postępowanie wznawia się na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki: zostaną ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy, te nowe dowody lub okoliczności istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie były znane organowi. Z akt postępowania administracyjnego wynika, iż w roku [...] ( orzeczenie z [...]r.) ujawniono u skarżącego niedosłuch obustronny odbiorczy o poziomie 22 i 23 dB. Nie uznano go wówczas za chorobę zawodową. Nowy audiogram także wykazał u skarżącego niedosłuch obustronny odbiorczy. Mimo braku narażenia skarżącego na działanie hałasu stan jego słuchu uległ na przestrzeni 10 lat dzielących oba badania pogorszeniu. Jednak nie jest to nowa okoliczność która istniała w dniu wydania kwestionowanej przez skarżącego decyzji z dnia [...]r. i nie byłą znana organowi orzekającemu w sprawie, lecz jest to nowa okoliczność, która zaistniała później. Wynik nowego badania nie jest także nowym dowodem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Nie istniał w dacie wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej. Z powyższych rozważań wynika, że prawidłowo Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. ocenił dokument, w ocenie skarżącego uzasadniający wznowienie postępowania jako nowy dowód, który powstał już po wydaniu decyzji ostatecznej i który nie ujawniał nowej okoliczności. Za podstawę wznowienia postępowania nie może także służyć subiektywne odczucie pokrzywdzenia skarżącego decyzją z [...]r. Nie jest to podstawa wymieniona w art. 145 § 1 i art. 145a Kpa. Na końcu stwierdzić także należy, iż dołączone przez skarżącego do skargi dokumenty nie mogły być przez sąd wzięte pod uwagę przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji. Są docenia decyzję według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu jej wydania. Dokumenty przedstawione przez skarżącego wprawdzie istniały w dniu wydania zaskarżonej decyzji lecz nie zostały ujawnione organowi orzekającemu, brak ich w aktach postępowania administracyjnego. Zatem organ orzekający nie miał możliwości zapoznania się z nimi. Nadto powstały już po wydaniu decyzji ostatecznej z [...]r. Nie mógł również odnieść skutku zarzut pozbawienia skarżącego czynnego udziału w postępowaniu. Wprawdzie organ I instancji przed wydaniem decyzji nie poinformował skarżącego o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, to z uwagi na fakt, że jedynym dowodem przeprowadzonym we wznowionym postępowaniu był dowód z wyników badania skarżącego w dniu [...]r., - dokumentu przedstawionego przez samego skarżącego, to uchybienie proceduralne nie miało wpływu na wynik sprawy. Nadto w odwołaniu skarżący nie podniósł tej kwestii, chociaż znany był mu już wynik postępowania odwoławczego, bowiem prawidłowo doręczono mu decyzję. W postępowaniu odwoławczym nie przeprowadzono już innych dowodów. Wreszcie skarżący osobiści złożył w organie I instancji wniosek o wznowienie postępownai oraz osobiści, do uzupełnił ten wniosek. Z czynności tych spisano notatki znajdujące się w aktach. Zatem miał możliwość i czynnie działał w tym postępowaniu. Powoływanie się na wiek nie uzasadnia jeszcze zasadności zarzutu o pozbawieniu go możliwości czynnego udziału w postępowaniu. Na końcu wskazać także należy, iż organ I instancji wznawiający postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...]r. nie wyjaśnił należycie, czy skarżący zachował termin do skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Termin ten zgodnie z art. 148 Kpa wynosi jeden miesiąc od dnia, którym strona dowiedziała się o istnieniu nowej okoliczności lub nowego dowodu. Organ I instancji dostatecznie nie zbadał tej kwestii. Niemniej to uchybienie nie miało ostatecznie wpływu na wynik sprawy. Nie rodziło także dla strony negatywnych skutków. Wobec powyższego skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono.