III SA/Gl 1522/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) Sędziowie sędzia WSA Iwona Wiesner sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" SA z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku Spółki o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – sędziego WSA Małgorzaty Jużków ze składu orzekającego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Pismem datowanym z dnia [...] r. "A" SA z siedzibą w K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W trakcie rozprawy sądowej w dniu 1 lutego 2011 r. Prezes Zarządu skarżącej Spółki złożył ustnie do protokołu wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – sędziego WSA Małgorzaty Jużków ze składu orzekającego w tejże sprawie. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że sędzia M. Jużków orzekała już w tej sprawie wydając wyroki o sygn. akt III SA/Gl 780/09 i III SA/Gl 781/09, w których skargi oddalono. Wyroki te zaskarżono do Naczelnego Sądu Administracyjnego, są zarejestrowane pod nr I FSK 589/10 i termin ich rozpatrzenia jest przewidziany na trzeci kwartał bieżącego roku. Dlatego też zachodzi – zdaniem wnioskodawcy – obawa, iż sędzia nie zachowa wystarczającego obiektywizmu przy badaniu niniejszej skargi skoro już wcześniej wydała wyrok dla strony niekorzystny. Zaakcentowano więc konieczność zastosowania art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 14 marca 2011 r. sędzia WSA Małgorzata Jużków złożyła oświadczenie, iż nie istnieją żadne przyczyny z art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające jej wyłączenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek "A" SA z siedzibą w K. o wyłączenie sędziego ze składu orzekającego w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sytuacjach określonych w pkt 1 -7 przywołanego przepisu. Zgodnie natomiast z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Stwierdzić w tym miejscu należy, że strona argumentowała swój wniosek brakiem wystarczającego obiektywizmu przy badaniu niniejszej skargi przez sędziego M Jużków, gdyż wydała już wcześniej wyroki w dwóch innych sprawach ze skarg wnioskodawcy, w których skargi oddalono. Nie wskazała natomiast ani przyczyn, o których mowa w art. 18 § 1 p.p.s.a., ani też nie wykazała aby wnioskowanego do wyłączenia sędziego łączyły ze stroną jakiekolwiek osobiste stosunki, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. Również sędzia w pisemnym oświadczeniu złożonym w dniu 14 marca 2011 r. w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. oświadczyła, że nieznane są jej jakiekolwiek przyczyny przewidziane w art. 18 i art. 19 tej ustawy uzasadniające wyłączenie, bowiem przyczyną złożenia w/w wniosku przez stronę był wyłącznie fakt uczestniczenia sędziego M. Jużków w składzie Sądu rozpatrującego skargę wnioskodawcy w innej sprawie, w której wydano niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie (III SA/GL 780 i III SA/GL 781/09). Reasumując należy więc stwierdzić, że podniesione przez stronę okoliczności w żaden sposób nie uprawdopodabniają zaistnienia jakiegokolwiek warunku z w/w norm prawnych uzasadniającego zasadność złożonego wniosku. Dodatkowo wskazać należy, że ocena wydawanych przez sąd orzeczeń pod względem ich zgodności z przepisami prawa należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej. Dlatego też stronie postępowania sądowoadministracyjnego przysługują odpowiednie środki zaskarżenia, za pomocą których możliwe jest kwestionowanie orzeczeń sądu. Podobnie i w niniejszej sprawie strona po otrzymaniu konkretnego orzeczenia w tej sprawie ma możliwość jego zaskarżenia . Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.