III SA/Gl 1526/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2. ustanowić adwokata dla skarżącego. Dnia [...] (data stempla pocztowego) skarżący M.W. zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o ustanowienie w sprawie fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu. Żądanie to rozszerzył następnie na druku urzędowego formularza, gdzie domagał się również zwolnienia od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu - uzupełnionym o treść pisma procesowego z dnia [...] - podał, iż razem z żoną, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe znaczną część posiadanych dochodów przeznacza na leki (vide: obszerna dokumentacja lekarska). Ponoszone z tego tytułu wydatki wynoszą ok. [...] zł. Jednocześnie zobowiązani są opłacać energię elektryczną i wodę w kwocie [...] zł oraz dokonywać zakupu opału i drewna o wartości [...] zł. Tymczasem pobierane przez nich emerytury wynoszą [...] zł i [...] zł netto. Wprawdzie posiadają jeszcze nieruchomość rolną o pow. [...] ha. Ta jednak nie przynosi większego dochodu "tylko minimalny". Dlatego też zmuszeni są bardzo skromnie egzystować. Postanowieniem z 16 września 2010 r. referendarz sądowy ustanowił dla strony skarżącej adwokata z urzędu a w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało zaskarżone sprzeciwem datowanym z dnia [...], w którym skarżący powtórzył przedstawioną uprzednio argumentację o trudnej sytuacji materialnej swojej i małżonki Sąd zważył, co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływana dalej jako P.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarskie z dnia 16 września 2010 r., a zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd. Stosownie do treści art. 245 § 1 w zw. z art. 243 § 1 P.p.s.a. strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Powyższa sytuacja zachodzi w odniesieniu do skarżącego. Jakkolwiek osiąga on stały dochód w postaci emerytury swojej i małżonki (co przynosi sumę około [...] złotych miesięczne) należy wziąć pod uwagę udokumentowane powyżej miesięczne wydatki sięgające rzędu [...] złotych. Na podstawie przedłożonych dokumentów nie sposób przyjąć by gospodarstwo rolne przynosiło inne pożytki poza służącymi zaspokojeniu podstawowych potrzeb żywieniowych skarżącego i jego żony. Ponieważ należąca do skarżącego nieruchomość jest zarazem jego mieszkaniem nie może być wynajęta ani wydzierżawiona, z uwagi na sytuację majątkową skarżącego trudno brać ją także pod uwagę jako zabezpieczenie ewentualnej pożyczki lub kredytu Tym samym uznać należy, że po odliczeniu wydatków na leki, media i opał skarżącemu i jego małżonce pozostaje do dyspozycji kwota [...] złotych miesięcznie (tj. [...] złotych na osobę). Kwota ta winna wystarczyć na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych takich jak żywność, odzież, środki czystości. Zatem poniesienie przez skarżącego jakichkolwiek kosztów sądowych w znaczącym stopniu pogorszyłoby jego sytuację materialną. Stąd działając na podstawie art. oraz art. 245 § 1, § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.