III SA/Gl 1532/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Protokolant St. sekr. sądowy Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi M.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K ., po rozpatrzeniu odwołania M. G. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego w zakresie podatku akcyzowego za miesiąc luty 2010 r. w kwocie [...] zł - utrzymał w mocy rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjne. W podstawie prawnej wskazano art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej O.p.), art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 10, art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 21 ust. 1, art. 98 ust. 1 pkt 2, ust. 5 pkt 1 i pkt 2, ust. 6, art. 99 ust. 2 pkt 9 i pkt 13 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm. – dalej u.p.a.) oraz art. 4 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 151, poz. 1013). W uzasadnieniu decyzji powołał się w pierwszej kolejności na okoliczności faktyczne sprawy. W tych zaś ramach podniósł, że w okresie od 31 maja 2012 r. do 21 czerwca 2012 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w B. przeprowadzili u M. G. , jako osoby fizycznej dokonującej obrotu towarami akcyzowymi, kontrolę podatkową w zakresie niezbędnym do ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r. Kontrolę zakończono sporządzeniem protokołu kontroli podpisanym przez kontrolowanego 26 czerwca 2012 r. W toku kontroli ujawniono, że w badanym okresie strona nabyła na terenie kraju od nieznanej osoby wyroby tytoniowe (tytoń do palenia) w opakowaniach jednostkowych zawierających 1 kg, które następnie oferowała do sprzedaży osobom fizycznym w niezmienionym stanie poprzez portal aukcyjny Allegro. Strona nie przedstawiła żadnych dokumentów stwierdzających zakup oraz sprzedaż wyrobów tytoniowych; nie ustalono, że podatek akcyzowy od tych wyrobów został zapłacony przez Kontrolowanego lub na wcześniejszym etapie obrotu; nie została zidentyfikowana osoba sprzedająca przedmiotowe wyroby tytoniowe Kontrolowanemu; nie ustalono faktu oznaczenia tych wyrobów znakami akcyzy. Z protokołu przesłuchania M. G. jako strony w dniu [...] r. wynikało, że tytoń nabył trzykrotnie w okolicach C. za gotówkę po wcześniejszym telefonicznym zamówieniu, od nieznajomego mężczyzny poznanego wcześniej pod sklepem "A" w B. ; transakcje zakupu tytoniu przeprowadzone były w okresie od lutego 2010 r. do kwietnia 2010 r.; tytoń zapakowany był w przeźroczyste woreczki foliowe o wadze ok. 1 kg z nałożonymi naklejkami z nazwą tytoniu i ilością (wagą) i informacją "Palenie szkodzi zdrowiu". Kontrolowany zeznał, że na paczkach z tytoniem znajdowały się naklejki przypominające banderolę, czego nie jest pewien, bowiem nie zna wyglądu oryginalnej banderoli, jak i nie wie czy za nabywany tytoń została zapłacona akcyza - on sam nie płacił akcyzy za ten towar. Zakupiony tytoń wystawiał do sprzedaży na aukcjach na portalu Allegro posługując się loginem (nickiem) "[...] ". Kontrolowany potwierdził zgodność ilości sprzedanego tytoniu do palenia z ilościami wynikającymi z zestawień transakcji zawartych w trakcie aukcji internetowych odnotowanych przez portal Allegro przeprowadzonych w okresie od lutego 2010 r. do kwietnia 2010 r. W związku z powyższymi ustaleniami Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie podatku akcyzowego za miesiąc luty 2010 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ pierwszoinstancyjny ustalił, iż w tym miesiącu M. G. dokonał sprzedaży 40 kg tytoniu do palenia, nabytego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w opakowaniach jednostkowych od nieustalonej osoby i od którego to wyrobu tytoniowego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Po analizie uzyskanych w postępowaniu dowodów organ przyjął, iż wymienione wyżej nabycie i posiadanie wyrobów akcyzowych zaliczyć należy do przedmiotu opodatkowania akcyzą w myśl art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a., a przedmiotowy tytoń do palenia podlega opodatkowaniu według stawki akcyzy określonej przepisem art. 99 ust. 9 u.p.a. W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego w B. w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] , którą określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc luty 2010 r. w kwocie [...] zł. W odwołaniu strona wniosła o uchylenie w całości powyższej decyzji zarzucając brak podstaw do ustalenia zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu podkreśliła, że do protokołu z kontroli wniosła zastrzeżenia wskazując czynności konieczne do dokonania aby przypisać odpowiedzialności za zobowiązanie podatkowe. Zarzuciła niekompletność ustaleń; nie udowodniono podstawy odpowiedzialności tj. nabycia lub posiadania towaru; nie zabezpieczono żadnej paczki tytoniu, ani też nie dokonano ich oględzin; ustalenia kontrolne opierają się tylko na przesłuchaniu kontrolowanego, który sam przyznał, że tytoń był właściwie oznakowany i na paczkach umieszczone były naklejki z nazwa tytoniu i ilością/wagą, naklejka "Palenie szkodzi zdrowiu" oraz naklejka przypominająca banderolę. Poza tym podkreślił, że w chwili czynu był na tyle młody, że mógł nie rozpoznać prawidłowości oznaczeń, choć pozostaje w przekonaniu, że były one oryginalne. Fakt ich nabycia za niższą cenę nie przesądza za przypisaniem odpowiedzialności, gdyż istnieje swoboda obrotu gospodarczego i o ile podatek został odprowadzony prawidłowo, cena sprzedaży nie jest sztywna. Rozpatrując w trybie odwoławczym sprawę Dyrektor Izby Celnej podzielił ustalenia faktyczne i dokonaną przez organ I instancji subsumpcję. Cytując przepisy ustawy o podatku akcyzowym zauważył, że pozyskany przez organ I instancji materiał dowodowy jednoznacznie i niepodważalnie wskazuje na fakt oferowania do sprzedaży na portalu aukcyjnym "Allegro" tytoniu do palenia przez M. G. posługującego się nickiem [...] pod hasłem: "TYTOŃ 1KG VIRGINIA! 1 GATUNEK! NAJTANIEJ!" w okresie od 20 lutego 2010 r. do 21 lutego 2010 r. (aukcja nr [...] ) trakcie, której sprzedał sporny wyrób w opakowaniach o wadze 1 kg każde w ilości 40 szt. w cenie jednostkowej [...] zł za opakowanie łącznie 40 kg tytoniu do palenia. Wymieniony towar jako wyrób akcyzowy oferowany do sprzedaży nie spełniał żadnego z warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy określonych w ustawie o podatku akcyzowym przepisami art. 40 do art. 46 i tym samym znajdował się w obrocie handlowym poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Z protokołu przesłuchania wynika, iż kontrolowany w pierwszej połowie roku 2010 trzykrotnie dokonał zakupu tytoniu do palenia od nieznanego mężczyzny poznanego pod sklepem "A" w B. po wcześniejszym nabyciu od tej osoby 2 paczek tytoniu. Transakcje zakupu miały miejsce po wcześniejszym telefonicznym zamówieniu tytoniu w okresie od lutego do kwietnia 2010 r. w okolicach C. . Przesłuchiwany M. G. zeznał, iż tytoń nabywał a następnie wystawiał do sprzedaży na aukcjach na portalu Allegro jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej oraz że nie prowadził żadnej dokumentacji księgowej i w związku z tym nie posiada żadnych dokumentów zakupu oraz sprzedaży tytoniu. Płatności za nabyty towar kontrolowany dokonywał gotówką. Odnosząc się do twierdzeń strony jakoby ustalenia kontrolne oparte były wyłącznie na przesłuchaniu kontrolowanego, organ odwoławczy zauważył, że organ pierwszo-instancyjny pozyskał od Spółki z o.o. "B" z/s w P. , ul. [...], materiał dowodowy dotyczący aukcji przeprowadzonych przez M. G. na portalu Allegro zawierający informacje o użytkowniku o loginie [...] , w tym podane przy rejestracji i aktywacji konta jego dane adresowe, dane o rachunku bankowym do wypłat, numer telefonu, dokonane zmiany przekazanych wcześniej informacji oraz zestawienie nazw i numerów aukcji wraz z cenami sprzedaży w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r.; wydruki dotyczące aukcji nr [...] , nr [...] i nr [...] , wydruki kont bankowych, zestawienie transakcji sprzedaży zawierające tytuł aukcji, nick kupującego, datę wystawienia aukcji, nr aukcji, ceny, komentarze kupujących z datą ich wystawienia, zestawienie operacji na rachunkach bankowych strony w [...] za ten okres. Podkreślono, że sam zainteresowany opisał sposób wejścia w posiadanie tytoniu do palenia jak i nie wskazał osoby, od której nabył tytoń do palenia sprzedany następnie na portalu aukcyjnym Allegro. Nieudostępnienie zaś danych mężczyzny mającego sprzedawać wyrób akcyzowy stronie uniemożliwił identyfikację faktycznego dostawcy tego wyrobu i przez to nie było możliwym ustalenie w wyniku kontroli podatkowej, jak i w postępowaniu podatkowym, że podatek akcyzowy został zapłacony na wcześniejszym etapie obrotu, a przesłuchiwany M. G. zeznał, iż w okresie dokonywania sprzedaży tytoniu nie miał świadomości, że jest to wyrób akcyzowy jak i że nie dokonał zapłaty od tego wyrobu podatku akcyzowego. Odnosząc się do wniosku strony o przesłuchanie wszystkich nabywców tytoniu mających być ustalonymi za pośrednictwem B. Sp. z o.o., że nie sposób przypisać sprawstwa kontrolowanemu jak i że opieranie się jedynie na wyniku aukcji internetowych nie może przemawiać za takim rozwiązaniem organ wyjaśnił, że organ I instancji w żadnym miejscu wydanej decyzji nie użył sformułowania o "sprawstwie" - wskazał jedynie, że przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. Organ uznał jednocześnie, że podatnikiem akcyzy w przedmiotowej sprawie jest M. G. jako osoba, która nabyła i posiadała wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w rezultacie przyjęcia, iż od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości jak i że w wyniku kontroli podatkowej nie ustalono, że podatek został zapłacony. Odnosząc się z kolei do przytoczonej przez odwołującego się wykładni językowej słów "posiadanie" i "nabycie" i twierdzenia o braku udowodnienia posiadania jak i nabycia wskazano, iż prawo przewiduje dwie formy nabycia własności - nabycie pierwotne i nabycie pochodne. Nabycie pierwotne - to takie nabycie, jakby rzecz wcześniej nie miała właściciela, a nabycie pochodne, czyli z drugiej ręki - polega na przejściu prawa własności z jednej osoby na drugą. Nowy właściciel nabywa tyle praw i obowiązków ile miał poprzednik (tzw. następstwo prawne). To jest kupno, darowizna, zamiana, odziedziczenie. Występują tu prawa i obowiązki i jest zachowana ciągłość. Zatem w rozpatrywanej sprawie miało miejsce nabycie pochodne, w którym skuteczność nabycia zależała od tego, czy przenoszącemu przysługiwało przenoszone prawo. Odwołujący się kwestionuje fakt nabycia a następnie posiadania wyrobu akcyzowego, jednak nie przedstawił żadnych okoliczności wyjaśniających inny sposób pozyskania sprzedawanego poprzez portal Allegro tytoniu do palenia poza ujawnionym w toku przesłuchania. Nadto organ zauważył, że wobec nieujawnienia przez stronę dostawcy (sprzedawcy) tytoniu do palenia przeprowadzanie dowodu w postaci przesłuchania wszystkich kupujących przedmiotowy wyrób w serwisie aukcyjnym Allegro po upływie ponad 2 lat od daty sprzedaży tych wyrobów w żaden sposób nie przyczyniłoby się do ustalenia, że podatek akcyzowy od nabytych i posiadanych przez M. G. wyrobów akcyzowych został zapłacony w należnej wysokości. Zarzuty niezabezpieczenia żadnego z opakowań z tytoniem i niedokonania ich oględzin w celu ustalenia, czy opakowania były oznaczone banderolą i wysnuwanie na tej podstawie twierdzenia o opodatkowaniu przedmiotowego towaru są zarzutami nie mającymi znaczenia w rozpatrywanej sprawie. Zaakcentowano także, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dowodzi, że M. G. miał świadomość, co do niewiadomego pochodzenia kupowanego tytoniu i nie podjął żadnych czynności celem ustalenia, czy osoba oferująca tytoń do palenia (towar akcyzowy) faktycznie prowadziła działalność gospodarczą oraz skąd pochodził tytoń. Jednocześnie wg twierdzeń odwołującego się nie znał on żadnych danych osobowych osoby dostarczającej tytoń, płacił zawsze gotówką i nie otrzymywał potwierdzeń dokonanych płatności. M. G. wniósł na powyższą decyzję ostateczną skargę do WSA w Gliwicach żądając jej uchylania i powielając zarzuty odwołania oraz wskazując na naruszenia przepisów proceduralnych. Zaakcentował, że ustalenia kontrolne oparto na przesłuchaniu skarżącego; zaniechano przesłuchania nabywców i zabezpieczenia zakupionego przez nich tytoniu celem ustalenia umieszczonych tam oznaczeń akcyzowych. Skoro podatkowi podlega samo posiadanie lub nabycie tytoniu to także nabywcy powinni być pociągnięci do tej odpowiedzialności. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując w uzasadnieniu argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm, dalej powoływana jako p.p.s.a.). Ponadto sąd może stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli została wydana: z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa, dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa, w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą ( art. 145 § 1 pkt 3 tej ustawy w związku z art. 247 § 1 O.p.). Nadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.). Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Celnej w K . zarzucić naruszenia przepisów prawa krajowego i unijnego. Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym tutaj rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej w K . (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W ocenie Sądu rozpoznającego skargę podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są całkowicie chybione. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim podkreślić należy, że art. 120 O.p. zawiera zasadę praworządności, która jest podstawową zasadą państwa prawnego, zapisaną w art. 7 Konstytucji. Działanie "na podstawie przepisów prawa" oznacza działanie w ramach zakreślonych przez wymienione w art. 87 Konstytucji źródła powszechnie obowiązującego prawa, a mianowicie: Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz akty prawa miejscowego (te ostatnie tylko na obszarze działania organów, które je ustanowiły). Art. 120 O.p. otwiera rozdział zawierający katalog zasad ogólnych postępowania podatkowego. Zasady ogólne to najważniejsze reguły, które z jednej strony przesądzają o modelu postępowania, z drugiej - stanowią wytyczne działania dla organów podatkowych. Działanie zaś na podstawie przepisów prawa to z jednej strony działanie przez organ właściwy, a z drugiej - przestrzeganie zarówno przepisów prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Należy zauważyć, że jakkolwiek art. 120 O.p. nakłada obowiązki wyłącznie na organ podatkowy, to i podatnik obowiązany jest do działania zgodnego z prawem. Przechodząc zatem do merytorycznego badania legalności zaskarżonej decyzji należy w pierwszej kolejności odwołać się do przepisu art. 99 ust. 9 u.p.a., zgodnie z którym w przypadku nabycia lub posiadania papierosów lub tytoniu do palenia znajdujących się poza procedura zawieszenia poboru akcyzy, w opakowaniach jednostkowych nieoznaczonych albo oznaczonych, maksymalna cena detaliczną, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należytej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony, stawka akcyzy dla tytoniu do palenia wynosi – [...] zł za każdy 1 kilogram i 31,41% maksymalnej ceny detalicznej, przy czym za maksymalną cenę detaliczną zgodnie z art. 99 ust. 9 przyjmuje się trzykrotną wartość najpopularniejszej kategorii cenowej, przeliczonej na jednostkę 1000 sztuk dla papierosów, a dla tytoniu do palenia, przyjmując założenie, że jednostka 1000 sztuk papierosów odpowiada 1 kilogramowi tytoniu do palenia. Natomiast Minister Finansów wydał obwieszczenie w sprawie najpopularniejszej kategorii cenowej na rok 2010 (Dz. U. Nr 77 poz. 955), gdzie najpopularniejsza kategoria cenowa od 1000 szt. papierosów wynosi [...] zł. Stosownie zaś do art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania podatkowego, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. Przenosząc powyższe uwarunkowania prawne na niwę niniejszej sprawy należy zauważyć, że w ocenie Sądu orzekającego w sprawie organy dokonały prawidłowej subsumpcji czyli właściwie przyporządkowały ustalony stan faktyczny do sformułowanej w wyniku procesu wykładni i w konsekwencji normy prawnej. W ramach bowiem kontroli podatkowej organ zgromadził materiał dowodowy dotyczący archiwalnych aukcji dokonywanych przez M. G. na portalu aukcyjnym Allegro, który jako użytkownik posługiwał się nickiem "[...] ", w zgłoszeniu rejestracyjnym podał swoje dane personalne i adresowe zamieszkania i e-mail oraz nr telefonu. W oparciu o te dane organy ustaliły ilość sprzedanego tytoniu w poszczególnych miesiącach, a do obliczeń przyjęto, iż jedno opakowanie tytoniu ważyło 1 kilogram zgodnie z opisem aukcji. Aukcja nr [...] obejmująca towar: Tytoń VIRGINIA! 1 kilogram 1 gatunek, rozpoczęła się 20 lutego 2010 r. i skończyła 21 lutego 2010 r.; liczba sprzedanych opakowań 40, a cena jednostkowa – [...] zł. W opisie aukcji strona zawarła następującą informację: "1 kg tytoniu VIRGINIA gatunek! najtaniej! Tytoń jest oczyszczony drobno krojony jak widać na zdjęciach. Pakowany w woreczki strunowe, które można wielokrotnie otwierać i zamykać. W konsekwencji powyższego zasadnie organy uznały, że M. G. – jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej - w 2010r. dokonał zakupu w kraju wyrobów tytoniowych znajdujących się poza procedura zawieszenia poboru akcyzy, w opakowaniach jednostkowych, a następnie odsprzedał je w stanie niezmienionym na portalu internetowym Allegro. Nadto skoro nie ustalono osoby, od której strona skarżąca zakupiła wyroby tytoniowe ani, że podatek akcyzowy od tych wyrobów został zapłacony przez M. G. lub na wcześniejszym etapie obrotu; skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów zakupu oraz sprzedaży wyrobów tytoniowych, gdyż takowych nie posiadał – to prawidłowo według stawki akcyzy przewidzianej w art. 99 ust. 9 u.p.a. sporna sprzedaż przez skarżącego przedmiotowego tytoniu do palenia podlegała opodatkowaniu. Zaznaczyć należy, że strona na żadnym etapie postępowania nie wskazywała na jakiekolwiek zwroty ilości sprzedanych opakowań ani nie przedstawiła dowodu na zapłatę przedmiotowego podatku – przez siebie lub wcześniejszego sprzedawcę. Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi zauważyć jeszcze na zakończenie należy, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie można równocześnie stwierdzić, iż skarżący dochował należytej staranności w zakresie zakwestiono-wanych przez organy transakcji, co pozwoliłoby mu się eskulpować od skutków dokonanego procederu. Ani bowiem młody wiek M. G. , ani brak doświadczenia życiowego czy nieznajomość prawa nie mogą w niniejszej sprawie stanowić jakiejkolwiek przesłanki uwalniającej stronę od zaistniałych skutków. Zgodnie bowiem z jedną z podstawowych zasad prawa, wywodzącą się jeszcze z korzeni z prawa rzymskiego, Ignorantia iuris nocet czyli nieznajomość prawa szkodzi nie można zasłaniać się nieznajomością normy prawnej. W praktyce wyraża się ona tym, że nikt nie może podnosić, iż zachował się niezgodnie z normą dlatego, że nie wiedział o jej istnieniu. Decydując się na handel tytoniem pochodzącym z nieznanego źródła strona przejęła na siebie odpowiedzialność za wynikające z tego skutki. Sąd orzekający w niniejszej sprawie zajął tożsame stanowisko i argumentację w sprawach skarżącego dotyczących innych okresów rozliczeniowych w sprawach sygn. III SA/Gl 1530/13 i sygn. III SA/GL 1531/13. Wobec powyższego, Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy i z tych względów skargę jako bezzasadną należało oddalić, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.