III SA/Gl 1544/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Dnia 20 października [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) [...] w C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., [...], częściowo uchylającą i częściowo utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 6 grudnia [...] r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez S. D. i S. W. (osób, które podpisały skargę). Do wykonania powyższego zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia w\w wezwania, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono pod wskazany adres w dniu 11 grudnia [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. Strona skarżąca nie zastosowała się jednak do powyższego wezwania, nie podając wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nie składając dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób podpisujących skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej P.p.s.a. – w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W przedmiotowej sprawie należało podać wartość przedmiotu zaskarżenia, która stanowić miała podstawę obliczenia wpisu stosunkowego od skargi. Z kolei stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony (w tym skarga inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga w przedmiotowej sprawie została podpisana przez dwie osoby: S. D. (określonego jako "członek zarządu – [...]") oraz S. W. (określonego jako prezesa zarządu). Z pieczęci umieszczonych pod skargą wynika, że skargę podpisały osoby wchodzące w skład organu strony skarżącej, tj. osoby uprawnione do reprezentowania tego podmiotu. W tej sytuacji do nadania sprawie dalszego biegu niezbędne było wykazanie umocowania powyższych osób do reprezentacji strony skarżącej w postępowaniu sądowoaministracyjnym. Umocowania tego strona skarżąca jednak nie wykazala. W przedmiotowej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uzupełnienia w\w braków formalnych nie uzupełnił ich. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni braków formalnych skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.