III SA/Gl 1544/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W datowanym na [...] r. piśmie pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w związku ze złożeniem równolegle skargi na tę decyzję. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że na mocy wydanej decyzji strona skarżąca ma do zapłacenia łącznie z odsetkami kwotę [...] zł. Tymczasem stan środków pieniężnych na prowadzonych na jej rzecz rachunkach bakowych (stan z [...] r.) wynosi [...]zł oraz [...]EUR. Wysokość zobowiązań skarżącej na ten sam dzień wyniosła [...] zł, w tym wymagalnych [...] zł. Obecny stan środków pieniężnych strony skarżącej pozwoliłby na pokrycie jedynie niewielkiej części tego zobowiązania. Strona skarżąca podniosła, że dwa poprzednie lata (2012 i 2013) zakończyła ze stratą (odpowiednio [...] zł w 2012 r. i [...] zł w 2013 r.), co spowodowało zmniejszenie jej kapitału własnego o kwotę ponad [...] złotych. Z uwagi na powyższe wykonanie decyzji spowoduje gwałtowne pogorszenie płynności finansowej strony skarżącej, z czym będzie się wiązał brak terminowej realizacji zobowiązań. To z kolei spowoduje pogorszenie renomy strony skarżącej w środowisku i spadek ilości zamówień a w konsekwencji redukcję zatrudnienia pracowników strony skarżącej. Do wniosku strona dołączyła dokumenty obrazujące jej sytuacją majątkową jak np. zaświadczenia wystawione przez banki prowadzące jej rachunki, kserokopie ponagleń z urzędów skarbowych oraz sprawozdanie finansowe za 2013 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja unormowana w art. 61 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz.270 tekst jedn. ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – stanowi ochronę o charakterze tymczasowym. Zgodnie z § 6 tego artykułu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wskazać jednocześnie należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd. Ustawodawca nie wiąże natomiast podstaw udzielenia takiej ochrony z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję (tak uzasadnienie uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007/4/77). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w majątku wnioskodawcy, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie przez stronę we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Analiza powołanych przez skarżącą we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie zaskarżonej decyzji może bowiem narazić stronę skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota zobowiązania podatkowego w sprawie jest znaczna. Ponadto egzekucja tej kwoty mogłaby wyrządzić skarżącej poważną szkodę, która mogłaby negatywnie wpłynąć na prowadzoną działalność gospodarczą, spowodować utratę płynności finansowej skarżącej i uniemożliwić bieżące prowadzenie działalności. Szkoda ta (zwłaszcza w kwestii możliwych zwolnień pracowników) będzie trudna do naprawienia nawet w razie ewentualnego uchylenia decyzji. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, orzekł jak w sentencji postanowienia.