III SA/Gl 1549/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 czerwca 2010 r. wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym, ewentualnie odpisów tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem. Do wykonania powyższego zakreślono stronie siedmiodniowy termin, informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy przesyłkę doręczono pod wskazany adres w dniu [...] 2010 r. Do dnia dzisiejszego wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy). Podobnie z art. 28 § 1 cyt. ustawy wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem, tj. pełnomocnictwem lub wyciągiem z właściwego rejestru sądowego (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy). Zamiast oryginałów tychże dokumentów strona może złożyć ich odpisy o ile zostaną one poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza albo występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (vide: art. 48 § 3 ustawy). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka będąc prawidłowo wezwana do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu wskazującego na umocowanie J. D. do reprezentowania strony skarżącej przed tut. Sądem nie zastosowała się do powyższego, stąd jej skargę, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.