III SA/Gl 1552/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2016 r. w ten sposób, że zamiast słów "Dyrektora Izby Skarbowej w K." wpisać słowa "Dyrektora Izby Celnej w K.". Postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...]. W sentencji ww. postanowienia wystąpiła omyłka w nazwie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Zamiast Dyrektora Izby Celnej w K. omyłkowo wpisano Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W niniejszej sprawie, w wyniku oczywistego błędu pisarskiego, w sentencji postanowienia wystąpiła omyłka w nazwie organu wydającego zaskarżoną decyzję. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...], co wynika z całości akt sądowych i administracyjnych sprawy. Wobec powyższego dostrzeżoną oczywistą omyłkę należało sprostować z urzędu zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).