III SA/Gl 1571/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A." Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (interpretacja prawa podatkowego) w zakresie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2008r. o sygn. akt III SA/Gl 1571/07 postanawia: z urzędu sprostować wyrok w ten sposób, że w uzasadnieniu na str. 5 w akapicie 3 sformułowanie: "skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom podatkowym skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego" zastąpić słowami: "skarga zasługuje na uwzględnienie". Wyrokiem z dnia 20 lutego 2008r. o sygn. akt III SA/Gl 1571/07 po rozpoznaniu sprawy ze skargi "A." Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (interpretacja prawa podatkowego) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 18 marca 2008r., a pełnomocnikowi organu 20 marca 2008r. W wyniku ponownej analizy uzasadnienia tegoż wyroku Sąd stwierdził zaistnienie oczywistej omyłki pisarskiej na str. 5 poprzez zamieszczenie sformułowania: "skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom podatkowym skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego" zamiast "skarga zasługuje na uwzględnienie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zawarcie na str. 5 akapit 3 sformułowania, iż "skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom podatkowym skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego" stanowi oczywistą omyłkę w zestawieniu zarówno z sentencją wyroku z dnia 20 lutego 2008r. o sygn. akt III SA/Gl 1571/07 uchylającego zaskarżoną decyzję, jak i z całością rozważań przeprowadzonych przez Sąd w uzasadnieniu tegoż wyroku. Podkreślić należy, że Sąd argumentując w/w wyrok, w swojej argumentacji prawnej powołał się również na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 6 lutego 2007 r. o sygn. akt I FSK 94/2006 podzielając powyższe stanowisko i uznając, że interpretacja przedstawiona w piśmie Ministerstwa Finansów - Podsekretarza Stanu z dnia 30 grudnia 2004r. ozn. PP3-812-1222/2004/AP/4026, na którą powoływał się organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie znajduje oparcia w przedstawionych regulacjach prawnych. Zatem z powyższego, jak i z całości wywodów uzasadnienia jednoznacznie wynika, że obecnie sprostowana wadliwość sformułowania zawartego na str. 5 uzasadnienia ma charakter oczywistej omyłki. Nadto niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.