III SA/Gl 1580/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z 21 października 2015 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...]r. I. W. reprezentowana przez doradcę podatkowego M. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r., nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniesiony został sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, jednakże niezawierający podpisu. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu pod rygorem jego odrzucenia w terminie 7 dni. Pismo zawierającego wezwanie został doręczony pełnomocnikowi, na adres wskazany w skardze w dniu [...] r. W terminie zakreślonym przez sąd, który upłynął bezskutecznie dniu [...] r., braki formalne sprzeciwu nie zostały uzupełnione. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Sąd odrzucił sprzeciw Strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 października 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia [...] r. (wpływ do sądu w dniu [...] r.) Strona skarżąca złożyła sporządzony przez siebie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu wraz z podpisanym przez siebie egzemplarzem sprzeciwu. W uzasadnieniu wniosku I. W. podniosła, że jej pełnomocnik, po otrzymaniu wezwania z Sądu przesłał je skarżącej za pośrednictwem poczty elektronicznej, jednakże stosowna wiadomość nie dotarła do skarżącej z powodu "niewyjaśnionych przyczyn technicznych". Okoliczność tę skarżąca ustaliła w dniu [...] r. w wyniku audytu stanu spraw prowadzonych przed tutejszym Sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, przy czym art. 88 P.p.s.a. stanowi, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z brzmienia przytoczonych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być stosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie prośby przez zainteresowanego w terminie wskazanym oraz dokonanie czynności dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem także uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek okoliczności od niej niezależnych. Wprawdzie wskazała, że z niewyjaśnionych przyczyn technicznych wiadomość e-mail, za pomocą której jej pełnomocnik przekazał jej wezwanie do usunięcia braków formalnych złożonego sprzeciwu do niej nie dotarła, niemniej jednak stwierdzenia tego w żaden sposób nie uwiarygodniła. Do wniosku o przywrócenie terminu nie dołączyła bowiem fragmentów logów dokumentujących wiadomości przysłane na jej pocztę elektroniczną w dniu [...] r. oraz informacji uzyskanej od operatora usługi hostingowej, na którego serwerze posiada konto poczty elektronicznej, z której wynikałoby, że z adresu e-mail jej pełnomocnika na jej adres e-mail nie wpłynęła w dniu [...] r. żadna wiadomość bądź wpłynęła, ale została zakwalifikowana jako spam przez filtry poczty przychodzącej stosowane przez operatora jak również programy używane do odbioru i archiwizowania poczty. W tej sytuacji podane w treści wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia jako gołosłowne nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Podkreślić należy, że skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika i fakt osobistego jej działania w sprawie nie ma wpływu na wynikający z art. 67 § 5 P.p.s.a. obowiązek Sądu doręczania pism wyłącznie pełnomocnikowi. Skarżąca w treści pełnomocnictwa z [...] r., złożonego w niniejszej sprawie, nie ograniczyła zakresu umocowania pełnomocnika. Dlatego przyjmując obiektywny miernik staranności w działaniach pełnomocnika, który należycie dba o interesy swojego klienta, przyjąć należy, że brak staranności w prowadzeniu sprawy, czy brak nadzoru nad korespondencją kierowaną do strony nie może być rekompensowany przywróceniem uchybionego terminu. Nieuwagi czy zaniedbania pełnomocnika, który z niewyjaśnionych przyczyn uchyla się od podpisania złożonego przez stronę sprzeciwu nie można kwalifikować jako brak winy. W sytuacji bowiem, kiedy strona decyduje się na ustanowienie fachowego pełnomocnika jego uchybienia czy zaniedbania obciążają samą stronę, a zatem nie mogą przemawiać za przywróceniem uchybionego terminu. Wskazać należy również, że ewentualne problemy komunikacyjne w kontaktach pełnomocnika z mocodawcą nie stanowią przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, na co wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 7 maja 2004 r., OZ 109/14 ONSA WSA 2004, nr 1 poz. 2, postanowienie WSA w Warszawie z 8 marca 2004 r.III SA 3211/03, niepubl.) Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.