III SA/Gl 1586/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego towaru zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek ten nie został w żaden sposób uzasadniony. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym stosownie do art. 61 § 5 ustawy postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w związku z niewskazanie przez pełnomocnika strony skarżącej w treści skargi przesłanek wstrzymania określonych we wskazanym powyżej przepisie wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony przez Sąd. Co więcej, podkreślić należy, że równolegle ze skargą w tutejszym Sądzie pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w organie podatkowym a następnie w piśmie z [...] r. w odpowiedzi na zapytanie tegoż organu sprecyzował, że oparł swój wniosek na podstawie art. 239F§ 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Okoliczność powyższa pozwala przyjąć, że wstrzymanie wykonania tejże decyzji w trybie art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stanowi intencji strony skarżącej. Jedynie umieszczenie wniosku o wstrzymanie w treści skargi spowodowało rozpoznanie tegoż wniosku przez Sąd. Dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.