III SA/Gl 1586/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-05-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, którego braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, powinien zostać odrzucony, zwłaszcza w sytuacji, gdy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia tych braków został prawomocnie oddalony?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła jego braków formalnych w wyznaczonym terminie, a wniosek o przywrócenie tego terminu został prawomocnie oddalony. Zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a., sąd odrzuca sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. i jednocześnie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a skarżąca wniosła sprzeciw od tego postanowienia. Sprzeciw był wadliwy formalnie (brak podpisu), a pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków. Po bezskutecznym upływie terminu do uzupełnienia braków, skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu wraz z podpisanym sprzeciwem. Sąd odmówił przywrócenia terminu, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z 21 października 2015 r. postanawia: odrzucić sprzeciw. Pismem z dnia [...] r. skarżąca, za pośrednictwem swojego pełnomocnika, doradcę podatkowego M. P. wniosła skargę do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r., nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 listopada 2015 r. W dniu 9 listopada 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniesiony został sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, jednakże niezawierający podpisu. Dlatego też na mocy zarządzenia z 17 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu pod rygorem jego odrzucenia w terminie 7 dni. Odpis pisma zawierającego to wezwanie został doręczony pełnomocnikowi, do rąk upoważnionego pracownika kancelarii w dniu 7 grudnia 2015 r. W terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 14 grudnia 2015 r. braki formalne nie zostały uzupełnione. Natomiast pismem datowanym na 7 stycznia 2016 r. i tego dnia nadanym w urzędzie pocztowym, skarżąca złożyła sporządzony przez siebie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu wraz z podpisanym przez siebie egzemplarzem sprzeciwu. Postanowieniem z 25 stycznia 2016 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 kwietnia 2016 r. (sygn. akt I GZ 212/16) oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak wskazano powyżej i co stanowi bezsporną okoliczność w sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu upłynął bezskutecznie w dniu 14 grudnia 2015 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności został prawomocnie oddalony. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło