III SA/Gl 159/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Wraz ze skargą kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2012, odrzucającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r, nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten obejmował żądanie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek swój uzasadnił skarżący tym, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i ze względu na swój stan zdrowia nie jest w stanie pracować. Pozostaje na całkowitym utrzymaniu żony, na której utrzymaniu pozostaje także ich małoletni syn. Natomiast na zapytanie sądu co do córki, skarżący pismem z dnia [...] r. wyjaśnił, że nie mieszka ona już ze skarżącym, wyszła za maż i nie partycypuje już w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego, które skarżący prowadzi wspólnie z żoną. Wobec czego sytuacja finansowa rodziny skarżącego zmieniła się w stosunku do tej opisywanej w poprzednim wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych składanym przy skardze. Skarżący podniósł, że nie jest w stanie uiścić opłat sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego jego samego i rodziny. Wnioskodawca oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoją żoną M. oraz synem K. ([...] lat). Jedynie jego żona uzyskuje stały dochód z tytułu umowy o pracę ok. 2000 zł brutto. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oprócz mieszkania o powierzchni [...] m2, które wchodzi w skład majątkowej wspólności małżeńskiej. natomiast samochód osobowy marki [...] (rok produkcji 2005) został sprzedany w toku egzekucji. Poza tym skarżący nie posiada żadnych oszczędności, zasobów pieniężnych, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Skarżący przedstawił szacunkowo koszty utrzymania mieszkania: 400 zł (czynsz); 100 zł (gaz); 100 zł (prąd); 60 zł (obiady dla syna); 50 zł (lekarstwa dla niego samego), wyżywienie całej rodziny ok. 1000zł. Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 t.j.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§ 4). W zakresie całkowitym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej winno nastąpić wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast częściowe przyznanie prawa pomocy następuje w przypadku, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W tym miejscu należy podkreślić, że L.U. składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku skarżący wykazał, że całkowite utrzymanie rodziny ponosi żona, która zarabia brutto ok. 2000 zł. Tym samym zdobycie środków na poniesienie należnych w sprawie opłat sądowych leży poza zasięgiem jego możliwości finansowych. W tym stanie rzeczy Sąd mając na uwadze opłaty stałe skarżącego oraz koszty wyżywienia rodziny przy uwzględnieniu ilości spraw skarżącego zawisłych przed tut. Sądem ( wpis łącznie w kwocie 4.632 zł) postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.