III SA/Gl 159/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 5 grudnia 2025 r. nr 2401-IOA.4246.37.2025.AR w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 8 stycznia 2026 r. J. S. (dalej: skarżący) reprezentowany w sprawie przez fachowego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 5 grudnia 2025 r. nr 2401-IOA.4246.37.2025.AR w przedmiocie kary pieniężnej. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 12 lutego 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem w formie elektronicznej z 20 marca 2026 r. skarżący nadesłał załącznik zatytułowany "skarga S....", jednakże jego format nie umożliwiał jego edytowania i wydrukowania. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 kwietnia 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez ponowne nadesłanie tego załącznika ewentualnie nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pismami z 15 kwietnia 2026 r. oraz 24 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi jednakże nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 tekst jedn. ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak podpisu na skardze stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. W przedmiotowej sprawie wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został dwukrotnie siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Odnosząc się do cofnięcia skargi należy wskazać, że cofnąć można jedynie skutecznie wniesioną skargę, czyli taką, które nie zawiera braków. Dlatego wobec nieuzupełnienia braku skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. W tym stanie sprawy orzeczono jak sentencji postanowienia.