III SA/Gl 1590/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-06-10

Skład orzekający: Iwona Wiesner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jego uiszczenia, który nie został uzupełniony o sam wpis?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA, jeżeli skarżący, mimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie uiścił go w terminie, a także nie uzupełnił wniosku o przywrócenie terminu o wymaganą opłatę. Złożenie samego wniosku o przywrócenie terminu bez jednoczesnego uiszczenia opłaty nie jest wystarczające do uniknięcia odrzucenia skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca A. P. wniosła skargę na decyzję Dyrektora ARiMR. Została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednak nie uczyniła tego w wyznaczonym terminie. Następnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, ale nie uiściła go. W związku z tym sąd pozostawił jej wniosek bez rozpoznania i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 10 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: inne – wpis do ewidencji producentów rolnych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie wpisu do ewidencji producentów. Zarządzeniem z dnia 11 października 2012 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W wezwaniu tym poinformowano ją, że wpis należy uiścić w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu podając godziny otwarcia kasy i numer rachunku. Skarżąca została również pouczona o tym, iż nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca to zarządzenie była wysłana na adres podany w skardze i została odebrana 22 października 2012 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. Skarżąca nie uiściła wpisu. Pismem datowanym na dzień 20 listopada 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jednakże nie uiściła tego wpisu. Pismem z dnia 13 grudnia 2012 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku przez uiszczenie wpisu w wysokości 200 zł W związku z niedokonanie tej czynności Sąd pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 214 § 1 i art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwaną dalej p.p.s.a. – strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a - Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie została uiszczona opłata sądowa (w tym wpis sądowy), chyba że stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych określone w art. 239 p.p.s.a. lub zostanie przyznane na jej wniosek stosowne prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów. W przedmiotowej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu. W terminie siedmiodniowym na dokonanie tej czynności, który upływał 29 października 2012 r., wpisu nie uiściła. Sąd nie mógł również rozpoznać wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać tej czynności, której nie dokonała w terminie, czy w tym przypadku uiszczenie wpisu od skargi), czego nie uczyniła. Stąd też należało przyjąć, że skarga jest nieopłacona i z tego powodu podlegała odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło