III SA/Gl 1602/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A s. c. K.S., T.S. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] stronie skarżącej A s. c. K.S., T.S. w C. została doręczona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W końcowej części uzasadnienia tej decyzji zostało zawarte prawidłowe pouczenie strony o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Strona została pouczona o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach od powyższej decyzji w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia oraz, że skarga do Sądu ma być wniesiona za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W dniu [...] skarżąca nadała w urzędzie pocztowym skargę, jednak skarga ta nie została wniesiona do organu, który ją wydał, tj. do Dyrektora Izby Skarbowej w K., lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu. W tym stanie rzeczy, skarga została wpisana do dziennika Korespondencji Ogólnej Wydziału III tutejszego Sądu i przesłana następnie w dniu [...] do Dyrektora Izby Skarbowej w K., celem zachowania trybu wnoszenia skargi na decyzję organu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej P.p.s.a. – skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu [...] wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin do prawidłowego wniesienia skargi upłynął więc w dniu [...]. Skarżąca wniosła skargę od decyzji organu podatkowego w dniu [...], a wiec przed upływem trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. – wniosła ją jednak bezpośrednio do Sądu, z pominięciem przewidzianego przez ustawę pośrednictwa organu, którego akt jest przedmiotem skargi. Skarżąca nie zachowała więc w przedmiotowej sprawie trybu wnoszenia skargi unormowanego w art. 54 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę na akt administracyjny wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Okoliczność ta nie może stanowić jednak samoistnej przesłanki odrzucenia skargi. W takim przypadku należy ocenić terminowość skargi według daty wpływu skargi do organu. Strona skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie oraz trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Pouczenie to zamieszczone zostało w końcowej części uzasadnienia do zaskarżonego postanowienia. Skarżący wniósł skargę w ustawowym terminie, wniósł ją jednak bezpośrednio do tutejszego Sądu, a nie do organu II instancji, który wydał zaskarżoną decyzję. W tej sytuacji w celu zachowania trybu wnoszenia skargi Sąd przesłał skargę organowi, który wydał zaskarżoną decyzję. Skarga strony skarżącej została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] do Dyrektora Izby Skarbowej w K. Ta data stanowi więc datę wniesienia skargi na przedmiotową decyzję do tutejszego Sądu, ponieważ właśnie w tej dacie skarga została skierowana do właściwego podmiotu. W takiej sytuacji terminowość skargi należy oceniać według daty wpływu skargi do organu odwoławczego. Jak już wyżej wskazano wpływ skargi do organu odwoławczego nastąpił już po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji należy stwierdzić, że nie został zachowany przez stronę skarżącą termin do wniesienia skargi. W związku z powyższym, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.