III SA/Gl 1602/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 3 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami w kwestii: wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie cofnięcia zezwolenia M. K. na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo, na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) i na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18% zawartości alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaż w sklepie spożywczo-monopolowym w K. przy ulicy [...]. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Generalna zasada wyrażona w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako: p.p.s.a.) stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub decyzji. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli spełnione są przesłanki wyrażone w art. 61 § 3 p.p.s.a. W przydatku decyzji administracyjnej te przesłanki to zachodzenie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle zacytowanego przepisu nie budzi zatem wątpliwości stwierdzenie, że zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych, zatem zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji prawnej. To zaś oznacza, że po pierwsze wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może prowadzić do wywołania skutku tożsamego z uwzględnieniem skargi, a po drugie, że sąd badając kwestię wpadkową wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu nie może poddać ocenie, czy to zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. U podstaw uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą lec zarzuty skierowane przeciwko samej decyzji. Sąd nie odnalazł w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji żadnej argumentacji uzasadniającej jego słuszność. W szczególności strona nie wykazała żadnych okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie może w takim wypadku przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się skarżącej strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony. W takich okolicznościach Sąd nie ma możliwości oceny zasadności tego wniosku i nie pozostaje mu nic innego jak tylko odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nie może domyślać się czy stronie grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonej decyzji. To w gestii strony leży sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i dopiero wówczas Sąd mógłby rozważać zasadność złożonego wniosku. W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji.