III SA/Gl 1605/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 29 października 2010 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie M.M. w dniu [...] r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], która to utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z dnia [...] r. określającej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc [...] r. w wysokości [...] zł. W opisanej skardze w części wstępnej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaiskrzonej decyzji w całości, na podstawie uchwały. Natomiast w części zwanej "uzasadnieniem" strona powołała jedynie argumenty przemawiające za zasadnością podniesionych zarzutów merytorycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym aby taka ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne ewentualnie uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. Przytoczenie jedynie treści powyższego przepisu, jak i brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę w ramach zasady skargowości. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku, gdyż nie wskazała na konkretne okoliczności, z których wnikałoby, że możliwym jest zaistnienie niebezpieczeństw wymienionych w cytowanym przepisie. Sąd działając z urzędu nie doszukał się też takich podstaw, które wynikałyby z dokumentów zebranych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na mocy art. 61 § 3 "a contrario" P.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.