III SA/Gl 161/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego dla pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy postanawia: oddalić wniosek o zasądzenie kosztów. Przy skardze kasacyjnej od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] r., odrzucającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z powodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi po terminie, adw. R. D. wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461) zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nie ulega wątpliwości, że z treści przepisu wynika, iż aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż tylko oświadczenie tej treści pozwala w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08 – Lex nr 493827, postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08 – Lex nr 527807 czy postanowienie SN z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt III SPP 27/11 – Lex nr 1106755 oraz postanowienie SN z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt V CZ 133/11 – Lex nr 1215161). Podkreślić jednocześnie należy, że brak oświadczenia tej treści nie stanowi braku formalnego podlegającego uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Brak oświadczenia o treści wynikającej z § 20 rozporządzenia wywołuje natomiast skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (patrz postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r. o sygn. akt I OZ 390/08 – Lex nr 493827 czy postanowienie SN z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt III SPP 27/11 – Lex nr 1106755). W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie zamieścił we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W świetle powyższych rozważań okoliczność ta przesądza o braku możliwości uwzględnienia wniosku adwokata R. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia należało orzec jak na wstępie postanowienia.