III SA/Gl 161/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Saluda po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu gminie utraconych dochodów z tytułu podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: umorzyć zawieszone postępowanie sądowe. Pismem z dnia 13 lutego 2018 r. Gmina C. (dalej: strona skarżąca) –wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu gminie utraconych dochodów z tytułu podatku od nieruchomości za 2009 r. Na rozprawie w dniu 27 czerwca 2018 r. (ówczesna sygnatura akt I SA/Gl 338/18) pełnomocnicy stron zgłosili wniosek o zawieszenie postępowania powołując się na prowadzone równolegle przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowanie ze skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie I SA/Gl 971/17. Sąd uznał wniosek za zasadny i zawiesił postępowanie powołując się na art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 319). Pismem z 9 lutego 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o podjęcie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Zgodnie z art. 126 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Należy podkreślić, że do dnia 28 czerwca 2021 r. tj. w ciągu trzech lat od zawieszenia postępowania, żadna ze stron nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania, Niezależnie od faktu, że motywem wniosku stron było postępowanie kasacyjne w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gl 971/17, podstawą prawną zawieszenia był wyłącznie art. 126 p.p.s.a. Należy podkreślić, że wspomniany wyżej art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. kreuje obowiązek a nie tylko uprawnienie Sądu do umorzenia zawieszonego postepowania. Zatem wniosek o podjęcie postępowania, złożony 9 lutego 2022 r., nie mógł wywołać pożądanego skutku. Dlatego też Sąd na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.