III SA/Gl 162/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-05-13

Skład orzekający: Gabriel Radecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniona w sytuacji, gdy strona prawna nie wykonała wezwania do uzupełnienia dokumentacji potwierdzającej jej trudną sytuację majątkową?
Ratio decidendi
Odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniona, gdy osoba prawna nie wykazała, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów postępowania, a w szczególności, gdy nie wykonała wezwania do uzupełnienia dokumentacji potwierdzającej jej stan majątkowy. Niewykonanie takiego wezwania uniemożliwia weryfikację twierdzeń strony i może wzmocnić wątpliwości co do ich wiarygodności, co wyklucza możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku.
Stan faktyczny
Skarżąca Spółka "A" Sp. z o.o. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podnosząc trudną sytuację finansową i zajęcie majątku. Referendarz sądowy wezwał spółkę do uzupełnienia wniosku o szereg dokumentów finansowych i majątkowych. Spółka odmówiła wykonania wezwania, podtrzymując swoje twierdzenia o braku środków i krytycznie odnosząc się do działań sądu. Sąd odnotował, że spółka wielokrotnie wnosiła o przyznanie prawa pomocy, a jej wnioski były oddalane z powodu niewykonania podobnych wezwań.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2009 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Podniosła, że wszystkie jej rachunki bankowe zostały zajęte, a całe jej mienie nieruchome i ruchome, również zajęte w toku postępowań egzekucyjnych, stanowi obecnie przedmiot licytacji. W rubryce nr 6 wniosku /wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych/ wpisano sumę [...] zł, zaś w rubryce nr 7 /wartość środków trwałych wnioskodawcy/ – [...] zł. Wskazano nadto, że ostatni rok obrotowy Spółka zamknęła stratą w wysokości [...] zł, a stan obu posiadanych przez nią kont wynosi "[...]". Referendarz sądowy, mając na uwadze dokumentację zgromadzoną w trakcie innych postępowań z udziałem skarżącej, wezwał ją do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni poprzez nadesłanie odpisów: sprawozdania finansowego oraz zeznania podatkowego za [...] r., a jeśli nie zostały one jeszcze sporządzone czy złożone – za [...] r. (zastrzeżono, że gdyby którekolwiek z wymienionych zeznań nie zostało złożone, należy przedstawić zaświadczenie właściwego organu podatkowego, poświadczające, że skarżąca Spółka za rok [...] r. nie wykazała dochodów do opodatkowania oraz że w roku bieżącym nie odnotowano jakichkolwiek wpłat tytułem zaliczek na jej podatek dochodowy), deklaracji dla podatku od towarów i usług za ostatnie sześć miesięcy, raportów kasowych za trzy ostatnie miesiące, wyciągów i wykazów z rachunków bankowych posiadanych przez skarżącą obrazujących operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy oraz dokumentów dotyczących lokat i kont (zaznaczono, że w przypadku, gdyby rachunki te były zajęte, należy przedstawić potwierdzające ten fakt aktualne, tj. wystawione po otrzymaniu wezwania, zaświadczenia wystawione przez bank, informujące o wysokości zajęć oraz sposobie ich spłaty, a w razie ich likwidacji – stosowne zaświadczenie wystawione przez banki lub kopię umowy z bankiem o zamknięciu rachunku), ostatniej ewidencji środków trwałych, aktualnych, tj. uzyskanych po dniu otrzymania wezwania, odpisów z ksiąg wieczystych prowadzonych dla nieruchomości posiadanych przez skarżącą, a zwłaszcza tych, na których posadowione są [...] oraz kompleks [...] (zastrzeżono, że z przedłożonej dokumentacji powinno też wynikać, na podstawie jakiego tytułu prawnego skarżąca korzysta z nieruchomości, na której mieści się jej siedziba, oraz że odpisy te należy przedstawić także w przypadku utraty tytułu prawnego do nieruchomości). Wezwanie to doręczono w dniu [...] r. W piśmie z dnia [...] r. skarżąca podtrzymała twierdzenia zawarte we wniosku, oświadczając zarazem, że nie będzie brała "udziału w tworzeniu fikcji literackiej związanej z produkcją dokumentów, które mają udowodnić brak środków finansowych na wniesienie wpisu sądowego". W konsekwencji krytycznie odniosła się do działań podejmowanych w jej sprawach i wniosła o oddalenie jej wniosku. Skarżąca wielokrotnie wnosiła już o przyznanie prawa pomocy w licznych postępowaniach przed Sądem, jednak w zdecydowanej większości przypadków jej wnioski były oddalane ze względu na niewykonanie wezwań do nadesłania dokumentacji źródłowej, zazwyczaj pokrywającej się w całości z dokumentacją objętą wezwaniem w niniejszej sprawie (ostatnio w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 50/09 – postanowienie z dnia 5 maja 2009 r.). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Osoba prawna, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca nie wykazała, iż powyższa przesłanka zachodzi, odmawiając wykonania wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku. Odnotować zaś wypada, że wezwanie takie – w myśl art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wystosowuje do wnioskodawcy wtedy, gdy jego oświadczenia okażą się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzą wątpliwości, i rodzi po jego stronie obowiązek w postaci złożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów źródłowych. Oznacza więc w istocie, iż złożony przez stronę wniosek nie może niejako sam przez się stanowić podstawy do przyznania jej prawa pomocy, i ma na celu zniesienie tego stanu rzeczy. W konsekwencji niewykonanie wezwania nie usuwa mankamentów wniosku, co więcej ukazuje je w jeszcze bardziej niekorzystnym świetle. Nie tylko uniemożliwia ono bowiem weryfikację twierdzeń skarżącej poprzez ich konfrontację z niezbędna dokumentacją, ale nawet może wzmocnić zastrzeżenia co do ich wiarygodności, a co za tym idzie wyłącza wolną od wątpliwości ocenę jej możliwości płatniczych. Taki stan rzeczy nie pozwala uwzględnić wniosku; w orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji wniosku nie można rozpoznać merytorycznie, lecz trzeba pozostawić go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005 r., sygn. akt I OZ 842/05). Nie ulega wątpliwości, że skarżąca ma świadomość przedstawionych konsekwencji niewykonania wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku. Wielokrotnie z tego powodu odmawiano jej przecież prawa pomocy, zresztą sama zwróciła się o wydanie takiego rozstrzygnięcia w piśmie z dnia [...] r. Ponadto dokumenty, o które wzywano, należą do kategorii dokumentów, które z jednej strony mają podstawowe znaczenie dla oceny sytuacji majątkowej przedsiębiorcy, a z drugiej w zdecydowanej większości mogą być zgromadzone i dostarczone bez większych trudności. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe spostrzeżenia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło