III SA/Gl 1621/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Pismem procesowym datowanym z dnia [...] P. M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia [...] wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wysłano na adres wskazany w skardze, jednakże po dwukrotnym awizowaniu (w dniu [...] i [...]) przesyłka została zwrócona na adres Sądu w dniu [...] z adnotacją "nie podjęto w terminie". W konsekwencji wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość określonym wymaganiom formalnym. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193/. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 w/w ustawy). Wskazać także należy, że stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Reasumując przedstawione okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych w postaci uiszczenia stosownego wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone uchybienie nie zostało usunięte w zakreślonym terminie. Natomiast jak wynika z akt stosowne pismo w sprawie zostało przez Sąd przesłane na adres wskazany przez stronę w przedmiotowej skardze i nie podjęte przez skarżącego pomimo dwukrotnego awiza. W konsekwencji stosownie do art. 73 w/w ustawy, który stwarza tzw. fikcję prawną skutecznego doręczenia pisma sądowego – Sąd uznał w/w doręczenie za dokonane skutecznie; jak również stwierdził nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty tegoż doręczenia, czyli z upływem ostatniego dnia pozostawienia przesyłki w urzędzie pocztowym "K. " po uprzednim dwukrotnym jej awizowaniu. Nadto wskazać należy, że określony w wyżej cytowanym art. 220 § 1 termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89). Wobec zatem nieuiszczenia w zakreślonym przez Sąd terminie wpisu sądowego na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 220 § 1 i 3 wyżej wymienionej ustawy postanowiono jak w sentencji.