III SA/Gl 163/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku strony skarżącemu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 19 września 2017 r. tutejszy Sąd oddalił skargę wnioskodawcy na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. Wraz ze skargą kasacyjną od cytowanego wyroku, wnioskodawca złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Tymczasem w skardze na decyzję, inicjującą niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, zawarto już wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 23 czerwca 2017 r. wniosek ten został uwzględniony w całości i skarżący został zwolniony od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – jeżeli rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, postępowanie w przedmiocie prawa pomocy umarza się. Zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., do czynności w zakresie prawa pomocy wykonywanych przez referendarza sądowego należy także wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. W chwili wniesienia przez stronę skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (wraz ze skargą kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu), obowiązywało już prawomocne postanowienie referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 23 czerwca 2017 r. o zwolnieniu wnioskodawcy od kosztów sądowych. Strona skarżąca korzystała już więc i nadal korzysta z prawa pomocy w zakresie, który jest identyczny i zbieżny co do treści i zakresu żądania zawartego w kolejnym wniosku złożonym wraz ze skargą kasacyjną. Zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznane stronie prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie. Jeżeli w konkretnej sprawie nie wystąpiły ściśle określone okoliczności powodujące utratę tego prawa, to strona z przyznanego jej zwolnienia z kosztów sądowych korzysta na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego w ramach sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt: I OZ 710/11, LEX nr 964718). Dla porządku należy zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności skutkujące utratą przyznanego stronie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że kolejny wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, a postępowanie incydentalne wszczęte jego wniesieniem, należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.