III SA/Gl 1635/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi A S.A. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 1635/16 w ten sposób, że w pkt 2 sentencji wyroku, w miejsce słów: "(pięć tysięcy sto siedemnaście złotych)" wpisać "(dziewięć tysięcy sześćset osiem złotych)". Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r., po rozpoznaniu na rozprawie skargi A S.A. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję (punkt 1) oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 9608 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (punkt II). W sentencji wyroku omyłkowo błędnie zapisano słownie kwotę 9608 zł. Zamiast prawidłowej kwoty "dziewięć tysięcy sześćset osiem złotych" wpisano błędną kwotę "pięć tysięcy sto siedemnaście złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki poprzez błędny zapis słowny zasądzonej na rzecz strony skarżącej kwoty tytułem kosztów postępowania sądowego. Wobec powyższego dostrzeżoną oczywistą omyłkę należało sprostować z urzędu zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a.