III SA/Gl 1637/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszeń celnych co do klasyfikacji taryfowej; podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić stronie skarżącej [...] ([...]) złotych uiszczone tytułem wpisu od skargi. W dniu [...] roku (data nadania w urzędzie pocztowym) "A" Spółka z o.o. w S. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszeń celnych co do klasyfikacji taryfowej oraz podatku od towarów i usług. W skardze tej Spółka "A" wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, podnosząc zarzut dokonania przez organy celne klasyfikacji taryfowej poszczególnych towarów z naruszeniem przepisów: - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) (Dz. U. z 2002r. Nr 239, poz. 2031) przez błędną klasyfikację importowanego towaru do kodu [...]oraz kodu [...], - rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 roku w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 74, poz. 830 z późn.zm.) przez błędną klasyfikację importowanego towaru do kodu [...] oraz kodu [...], - art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn.zm.) przez błędne zastosowanie do określenia wysokości podatku od towarów i usług, - art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku Kodeks Celny (Dz. U. z 2000r. Nr 75, poz. 802 z późn.zm.) w związku z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa. Pismem z dnia [...] roku pełnomocnik skarżącej cofnął w całości powyższą skargę i wniósł o umorzenie postępowania zawisłego przed sądem na podstawie art. 161 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt przedmiotowej sprawy podkreślić należy, iż w sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi, a Sąd nie stwierdził istnienia przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi określonych w art. 60 p.p.s.a. Wobec powyższego, w oparciu o przywołane wyżej przepisy i przy zastosowaniu art. 161 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a Sąd orzekł zwrot połowy uiszczonego wpisu sądowego od skargi.