III SA/Gl 1657/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami (uchybienia terminu do wniesienia odwołania) postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] wpłynęła do Urzędu Miasta R. skarga M.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...] dotyczącej wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu [...] co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej przedmiotowe postanowienie, znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy. W postanowieniu zawarto pouczenie o prawie do wniesienia skargi od tego postanowienia do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu wydającego zaskarżone postanowienie – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Skarżący tymczasem wniósł skargę od tego postanowienia, jednakże złożył ją w dniu [...] w organie I instancji (na skardze widnieje prezentata Kancelarii Urzędu Miasta R.), a nie we właściwym organie II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej P.p.s.a. – skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie M.T. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] do organu I instancji – Prezydenta Miasta R.. Skarga nie została więc wniesiona przez M.T. za pośrednictwem organu, którego działanie (akt administracyjny – postanowienie) była przedmiotem skargi. Zaskarżone postanowienie zostało doręczona skarżącemu w dniu [...]. Termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu [...]. Skarga M.T. wpłynęła jednak do Kancelarii Urzędu Miasta R. w dniu [...] – przed upływem trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Skarżący nie zachował więc w przedmiotowej sprawie trybu wnoszenia skargi unormowanego w art. 54 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę na akt administracyjny wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Okoliczność ta nie może stanowić jednak samoistnej przesłanki odrzucenia skargi. W takim przypadku należy ocenić terminowość skargi według daty wpływu skargi do organu. Strona skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie oraz trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Pouczenie to zamieszczone zostało w końcowej części uzasadnienia do zaskarżonego postanowienia. Skarżący wniósł skargę w ustawowym terminie, wniósł ją jednak do organu I instancji, a nie do organu II instancji, który wydał zaskarżone postanowienie. W tej sytuacji w celu zachowania trybu wnoszenia skargi organ I instancji przesłał skargę organowi, który wydał zaskarżone postanowienie. Skarga M.T. została nadana w urzędzie pocztowym w R. w dniu [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Ta data stanowi więc datę wniesienia skargi na przedmiotowe postanowienie do tutejszego Sądu. W takiej sytuacji terminowość skargi należy oceniać według daty wpływu skargi do organu odwoławczego. Jak już wyżej wskazano wpływ skargi do organu odwoławczego nastąpił już po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji należy stwierdzić, że nie został zachowany przez stronę skarżącą termin do wniesienia skargi. W związku z powyższym, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.