III SA/Gl 1661/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-10-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest uzasadniony, jeśli skarżący powołuje się jedynie na ogólne twierdzenia o możliwości zachwiania płynności finansowej i pogorszenia kondycji przedsiębiorstwa, nie przedstawiając dowodów na znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, jeśli skarżący nie przedstawił dowodów uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne twierdzenia o potencjalnych konsekwencjach finansowych nie są wystarczające do udzielenia tymczasowej ochrony prawnej.
Stan faktyczny
Skarżący J. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. dotyczącą podatku akcyzowego i wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Jako uzasadnienie podał likwidację działalności i obawę o zachwianie płynności finansowej przedsiębiorstwa w związku z kwotą zobowiązania podatkowego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii: wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję z [...] r. nr [...] zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik skarżącego powołał się na fakt likwidacji działalności gospodarczej skarżącego podniósł, że kwota potencjalnej zaległości podatkowej oraz zaległości wynikających z innych, zaskarżonych równolegle decyzji, jest dla skarżącego zobowiązaniem, którego wykonanie może doprowadzić do zachwiania płynności finansowej i w konsekwencji pogorszenia kondycji przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Analizując pod tym względem wniosek strony w toku niniejszego postępowania wpadkowego uznać należy, że strona skarżąca nie wskazała żadnych dowodów uzasadniających udzielenie jej tymczasowej ochrony ani okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przedstawionym materiale dowodowym. ograniczając się do ogólnych i hasłowo sformułowanych określeń Jednocześnie Sąd podkreśla, że nie neguje faktu, że wynikająca z zaskarżonej decyzji (i innych, zaskarżonych równolegle) kwota zobowiązania podatkowego jest obiektywnie znaczna i bez wątpienia konieczność spełnienia zobowiązania podatkowego może wywołać konsekwencje finansowe dla skarżącego, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Zaznaczyć ponadto należy, że pełnomocnik skarżącego nie udowodnił okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem nie dostarczył żadnych informacji ani dokumentów które mogłyby przemawiać za wstrzymanie wykonania decyzji Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło