III SA/Gl 1685/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-12-14
Skład orzekający: Henryk Wach, Magdalena Jankiewicz, Małgorzata Herman
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, w którym zadano pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, w którym badano zgodność z Konstytucją art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, stanowiącego podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji. Zawieszenie postępowania było uzasadnione na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi spółki "A." sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej lokalizacji punktów gier. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym stosowanie nowej ustawy o grach hazardowych, która nie została notyfikowana Komisji Europejskiej. Sąd rozpoznał sprawę w dniu 14 grudnia 2012 r.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w ramach przedstawionego pytania prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi ,,A.’’ sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych postanawia zawiesić postępowanie sądowe.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r., którą odmówiono zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. udzielającej "A" Sp. z o.o. z siedzibą w R. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] – w części określającej lokalizację punktów gier w pozycjach: 5, 45, 100, 118, 120 i 134 Załącznika Nr 1 do decyzji, poprzez zamianę lokalizacji pięciu punktów gier (ID nr [...], ID nr [...], ID nr [...], ID nr [...], ID nr [...]) i nazwy jednego punktu gry (ID nr [...]). W postawie prawnej organ odwoławczy powoływał się między innymi na art. 8 i art. 135 ust. 2 oraz art. 118 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, zwanej dalej u.g.h.) zaznaczając, że w wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych. Wskazał przy tym, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 118 u.g.h., która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2010 r. do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy ustawy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
W skardze z dnia [...] 2010 r. strona skarżąca zarzuciła:
a/ naruszenie prawa procesowego tj. art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy i bezpodstawne przyjęcie, iż nie podlega ona uchyleniu pomimo, iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa,
b/ naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w sprawie winny zostać zastosowane przepisy ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych,
c/ zastosowanie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych pomimo ich bezskuteczności z uwagi na brak notyfikacji tej ustawy do Komisji Europejskiej zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ,
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Zagadnienie prejudycjalne występuje więc w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez kwestię prejudycjalną rozumieć więc należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik. Zwłaszcza gdy zależność rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, jako przesłanka zawieszenia, powinna być ustalana, analizowana i oceniania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. wyrok NSA sygn. akt I FSK 845/05, postanowienie NSA sygn. akt II GSK 1470/10).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z 8 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. II SA/Po 549/10 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne "czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegająca na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które – w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych?
Postępowanie w sprawie zapytania zarejestrowane jest w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 4/11.
Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, z uwagi na fakt, że podstawą prawną wydania decyzji przez organ był art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Tego przepisu dotyczyło też pytanie prawne zadane przez WSA w Poznaniu Trybunałowi Konstytucyjnemu. W związku z powyższym, według składu orzekającego, stwierdzić należy, że uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne WSA w Poznaniu zadane w sprawie sygn. akt II SA/Po 549/10.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w ramach przedstawionego pytania prawnego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło