III SA/Gl 1687/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 12 lutego 2010 r. sprawy ze skargi B.K. na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Z. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie wydania zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych do 4,5 % i piwo, powyżej 4,5 % do 18 % bez piwa i powyżej 18 % dla B.K. prowadzącego pub [...] zlokalizowany w Z. przy ul. [...]. W pouczeniu o środkach zaskarżenia organ poinformował stronę, że od niniejszego postanowienia przysługuje jej skarga do sądu administracyjnego w terminie 14 dni licząc od daty jego doręczenia. Następnie organ ten, powołując się na art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. w związku z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (j.t. Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 z późn. zm.), w wydanej decyzji z dnia [...] zawarł następujące rozstrzygnięcie: "wznawia się postępowanie administracyjne w sprawie wydania zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych do 4,5 % i piwo, powyżej 4,5 % do 18 % bez piwa i powyżej 18 % dla pubu [...] zlokalizowanego w Z. przy ul. [...] prowadzonego przez Pana B.K. zam. w Z. przy ul. [...]". Natomiast pouczenie o środkach zaskarżenia miało następującą treść: "zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego (Dz.u. nr 4 poz. 8) na niniejszą decyzję można wnieść skargę do sądu administracyjnego w Gliwicach, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem organu wydającego decyzję". W skardze z dnia [...] na powyższą decyzję B.K. zarzucił naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny może przystąpić do merytorycznej oceny zaskarżonego aktu dopiero wówczas, gdy spełnione zostaną wszystkie wstępne warunki formalne, tak od strony samego aktu jak i skargi. Jednym z tych warunków, od strony aktu, jest konieczność wyczerpania stosownego toku instancji. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (zwaną dalej P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] została wydana w pierwszej instancji w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznymi decyzjami z dnia [...], na podstawie których organ ten udzielił stronie zezwolenia na sprzedaż określonych napojów alkoholowych w pubie znajdującym się w Z. przy ul. [...]. Od takiej decyzji, stosownie do art. 127 i nast. k.p.a., przysługuje środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu drugiej instancji. W niniejszej sprawie organem tym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Dopiero decyzja tego organu będzie podlegała zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego zawarte w zaskarżonej decyzji nie wpływa na zmianę opisanego schematu zaskarżenia przy wydaniu decyzji w sprawie wznowienia postępowania. Ma jedynie znaczenie przy rozstrzyganiu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia stosownego odwołania, gdyż zastosowanie się do tego pouczenia nie może szkodzić stronie (art. 112 k.p.a.). W związku z powyższym złożona skarga okazała się przedwczesna, dlatego Sąd biorąc pod uwagę skutek wynikający z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną na tym etapie postępowania.