III SA/Gl 171/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 12 lutego 2010 r. sprawy ze skargi K.E. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W wyniku wniesienia przez K.E. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...], którą odmówił stronie umorzenia określonych należności z tytułu składek. W skardze z dnia [...] skarżący wnosił o uznanie, iż decyzja z dnia [...] została wydana z istotnym naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpatrzenia skargi. W uzasadnieniu skargi wskazywał na błędy, jakie według niego organy administracyjne popełniły w tym postępowaniu, powołując się na określone okoliczności faktyczne. Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania to wprost go nie uzasadnił, ale zaznaczył, że w chwili obecnej nie pozostał mu żaden majątek, który mógłby zaspokoić zadłużenie oraz, że opłacanie zobowiązań pozbawiłoby go i jego rodzinę środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przepisu tego wynika, że sąd aby mógł wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, to w pierwszej kolejności musi ocenić, czy zaskarżony akt lub czynność ze swej istoty podlega wykonaniu. Wykonanie to musi mieć charakter bezpośredni, czyli następować wówczas, gdy ewentualne czynności wykonawcze podjęte na jego podstawie mogłyby wywołać niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Nie można mówić o wykonalności zaskarżonego aktu wtedy, gdy jego wydanie nie będzie stanowiło przeszkody do podjęcia czynności egzekucyjnych w oparciu o inne rozstrzygnięcie określające lub ustalające wysokość zaległości publicznoprawnych. W przedmiotowej sprawie utrzymana w mocy decyzja organu pierwszej instancji odmawiająca umorzenia należnych składek nie podlega wykonaniu. Wykonalne byłyby jedynie decyzje ustalające wysokość składek, gdyż stanowią one podstawę do wystawienia tytułów wykonawczych i dokonania czynności egzekucyjnych. Jeśli zaskarżona decyzja, o której wstrzymanie wnoszono, nie podlega wykonaniu, to brak podstaw do rozważania dalszych przesłanek wstrzymania, a mianowicie powstania opisanych niebezpieczeństw. Mając to na uwadze Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 a contrario P.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.